Wat wij aten

Sinds we gluten- en suikervrij eten, krijg ik regelmatig de vraag wat we dan wél eten. Daarom: een overzicht van onze maaltijden van afgelopen week. Een week die ook nog eens melkvrij was. We maken altijd een dubbele portie (soms zelfs meer) en het avondeten van de ene dag is de lunch voor de volgende dag.

Een week eten

Van links naar rechts en van boven naar onder:

  1. Aziatisch gekruide groenten en vlees met gewokte curry-bloemkool.
  2. Gewokte kip, broccoli, wortel en ui, met frietjes.
  3. Gebakken groenten met ei, rijst en pindasaus
  4. Ovenschotel van gehakt, prei en pompoen met broccolipuree.
  5. Salade met avocado en ei.
  6. Koude bieten- en aardappelsalade met olijven en tonijn.
  7. Taart van spinazie en zalm met frietjes.

De sneeuw en de tandemslee

Gisterochtend is de Technicus nog even 20 kilometer gaan schaatsen, want ‘s middags kwam de sneeuw. Sneeuw die dit keer blijft liggen, is de voorspelling. En dat betekent: SLEEËN! Tot grote vreugde van de kinderen.

Maar hoe kan de Technicus in zijn eentje, als ik aan het werk ben, met twee kinderen sleeën? Hij zag het niet zo zitten om twee sleetjes achter zich aan te slepen. De ski-set die bij onze fietskar hoort, kost 200 euro en dat vinden we veel te veel. De Technicus zou de Technicus niet zijn als hij dus niet zelf iets zou bedenken. Hij kocht op de plaatselijke marktplaats een tweede slee en een paar kinderski’s. Totaal: minder dan 10 euro.

De Technicus ging aan de slag. Hij monteerde een paar latjes tussen de sleetjes en de ski’s, zodat hij makkelijker door diepe sneeuw zou kunnen. Ook zette hij een stuk elastiek aan het touw, om gelijkmatiger, zonder veel schokken, te kunnen trekken. Dit alles deed hij al vorig jaar:

Tandemslee

Maar omdat we die winter maar weinig sneeuw hadden, werd de tandemslee nauwelijks gebruikt. Dit weekend was de echte sneeuwdoop. Kilometers door de diepe sneeuw; met gewaxte ski’s ging dat een stuk soepeler. De kinderen in ‘treintje’ van flinke heuvels af; geweldig!

Tandemslee 2

En, de witte wereld is prachtig!

Gebak

Jip is dol op koken en bakken. Vanmiddag in een speeltuin/bos ging hij “koffie” voor me zetten. Emmertje, steentjes erin, dennenappels erbij, een speelgoedautootje… het werd heel bijzondere koffie. Hij bakt ook vaak cakejes, soms van klei, andere keren van gebakken lucht: oven open, vormpjes erin, oven dicht, wachten… Maar écht bakken en het resultaat opeten is natuurlijk het allerleukste! Behalve dan dat je láng moet wachten, maar daar wordt Jip steeds beter in.

Deze vakantie vraagt Jip bijna dagelijks om cakejes, koekjes en ander lekkernij. Hij pakt de keukenkast met bakspullen uit en vertelt wat we nodig hebben. We bakken niet dagelijks, wel vaak. Maar jullie eten toch geen granen en suiker?! hoor ik onze real-life-kennissen vragen. Hoe bak je dan? Simpel, met amandelmeel, kokosmeel, fruit, cacao, noten, boter, eieren, en soms met slagroom. Het is heerlijk en het is gezond – wat betekent dat je er veel van mag snoepen, hihi.

Ons favoriete recept is een appeltaart. Belangrijk, vind ik, is dat deze snel te bereiden is. Onderstaande ingrediënten zijn voor twee springvormen. Ik bak meestal drie kleintjes. Eén gaat meteen op, de andere twee passen boven op elkaar precies in de koektrommel.

Appeltaart
(2 stuks; bereidingstijd 30 min, oventijd 45 min)

1.5 kilo appels, geraspt (voor de snelheid de schil gewoon laten zitten)
300 g amandelmeel
100 g kokosmeel
250 g rozijnen
2 tl bakpoeder
1 tl zout
1-2 el kaneel
6 eieren
100 g (kokos)olie
evt. 150 g gemengde gehakte noten

Roer alles in een grote kom (ik gebruik een kom van 5 liter, lekker ruim) door elkaar. Verdeel het mengsel over de 2 of 3 springvormen (waar ik bakpapier in leg, invetten kan ook) en bak 45 minuten op 180 graden. Smullen!

Er staan nu 3 taartjes in de oven. Morgen komt er een foto.

Handige kast

Ons huis begint zo langzamerhand aardig vol te raken. Met puzzels, knutselspullen en ander speelgoed. Opruimen is soms een hoop werk en dat willen we zo makkelijk mogelijk maken. Een bakkensysteem, zoals de Trofast van een zekere Zweedse winkel, dat leek ons wel wat. De bakken bleken heel goedkoop, maar de houten stellage er omheen niet. Dus pakte de Technicus zijn zaagtafel en een oud pallet en ging aan de slag. Het moest binnen de poten van een Lundia kast passen, want we hebben geen vrije muur meer in huis.

Het past precies. En de kast is handig! Heerlijk opruimen zo!

Nieuwe kast

Volgens Rapley

Dankzij Rapley hebben wij, zelfs met een baby aan tafel, genoeg tijd om zelf rustig te eten. De baby (in dit geval een uit de kluiten gewassen Pluk die in mijn ogen helemaal geen baby meer is, maar officieel nog wel) eet namelijk ook zelf. Hoe dat eruit ziet? Nou, zo:

Rapley methode

De Technicus en ik discussiëren elke avond na de maaltijd wie de eer mag waarnemen om de etensresten uit alle gaatjes en plooitjes te peuteren. Jij bent aan de beurt, ik heb het gisteren al gedaan. En vervolgens: Maar gisteren aten we pannenkoeken, dat telt niet. Vanavond was de Technicus aan de beurt, en kondigde aan dat hij zijn hogedrukspuit ging halen.

Toen heb ik geheel vrijwillig de taak op me genomen. ;-)

Sensorisch spel

Buiten is het grauw en regenachtig. Er ligt nog steeds geen sneeuw om lekker in te ravotten. Wij blijven lekker binnen. En wat is er op zulke dagen leuker dan een origineel nieuw spel? Helaas ben ik niet zo goed in originele dingen verzinnen, dus jatte ik een idee van het www: spelen met gekleurde rijst!

Ik dacht slim te zijn, en nam macaroni. Dat is groter en dus makkelijker op te vegen. Dacht ik. Fout gedacht! Als je erop gaat staan, verpulvert macaroni tot stukjes vele malen kleiner dan rijst. Resultaat: méér troep. Ach, daar kunnen we wel tegen. Volgende keer beter.

Maar goed, ik maakte dus gekleurde macaroni. Ik deed 250 gram in een diepvrieszak. Daarbij deed ik 3 theelepels azijn, 4 theelepels vloeibare voedingskleurstof (ik begon met minder, maar dat werd niet mooi genoeg), en twee druppels geurende olie (om de geur van de azijn te verbloemen). Alles goed mengen in het zakje, de macaroni op een bord uitspreiden en een nacht (korter kan waarschijnlijk ook) laten drogen. En klaar. Een kind kan de was doen. Bovenstaande deed ik overigens in drievoud: 250 gram macaroni per kleur.

Sensorisch spel 1

Sensorisch spel 2

volgende dag zette ik de borden met macaroni klaar, evenals een aantal plastic potjes en meetinstrumenten. Toen maakte ik de tweede fout door Jip aan tafel te zetten. De macaroni stuiterde op de grond en lag in alle hoeken van de keuken. Even later zaten Jip en Pluk dan ook op een kleed op de grond te spelen.

Sensorisch spel 3

Sensorisch spel 4

Ze vinden het fantastisch! Jip vraagt minstens drie keer per dag om de maroki. Hij maakt allerlei constructies om de macaroni van het ene voorwerp in het andere te laten ‘stromen.’ Pluk gilt van plezier en gaat het liefst midden in de bak met macaroni zitten. En wij als ouders spelen graag mee. :-)

Sensorisch spel 5

Sensorisch spel 6Opruimen gaat makkelijk: alles bij elkaar vegen en samen met de plastic attributen in een af te sluiten bak kieperen. Zand en stof is er makkelijk uit te halen met een vergiet. Dat doen we natuurlijk niet elke keer, aangezien het spul meerdere keren per dag tevoorschijn komt.

Als het niet snel gaat sneeuwen, maak ik ook nog een portie gekleurde rijst.

Huisvlijt

Dit logje stond al heel lang in m’n drafts, omdat ik de foto’s er nog bij moest zoeken.

Toen de Technicus net afgestudeerd was en ik nog ouderschapsverlof had, hadden we tijd over. Tijd die we besteed hebben aan oogsten en de oogst verwerken. We hadden een hoop courgette en pompoen van eigen tuin. Daarnaast zijn we door de buurt gaan fietsen, op zoek naar volle appelbomen. Van voorgaande jaren wisten we dat mensen meestal enthousiast reageren als je vraagt of je wat appels mag hebben. Dan worden de appels tenminste gebruikt, antwoordt men dan.

Huisvlijt 1

We hebben tassen en fietskarren vol mee naar huis mogen nemen. Er was één boom die zó verschrikkelijk vol hing met de heerlijkste appels die je je maar voor kunt stellen, en waar die mensen totaal niet in geïnteresseerd waren, dat we niet konden stoppen met plukken. In totaal hebben we – hou je vast – ruim 150 kilo appels mee naar huis genomen. Gratis en onbespoten. We hebben zowaar alles verwerkt.

Van bijna 77 kilo appels hebben we 64 liter appelmoes gemaakt en geweckt. Veel? Vorig jaar hadden we 64 potten, waarvan we er nog 7 over hadden. Ja, het is een hoop werk. Maar die tijd krijg je terug als je razendsnel een overheerlijke geweckte maaltijd op tafel kunt toveren.

Huisvlijt 2

Van 12 kilo appels (80 stuks) hebben we 10 liter appelchips gemaakt. Nog meer appelchips volgden in de loop van oktober. Totaal: ongeveer 70 kg appels tot 60 liter appelchips gedroogd. Ik geloof dat er nu, eind december al ruim 20 liter op zijn. Daar komen we het jaar niet mee door… 

Huisvlijt 3

En tussendoor hebben we natuurlijk een hoop appels zó op gesmikkeld.

Van afgeprijsde tomaten uit de supermarkt, en courgettes van eigen tuin hebben we 6 liter tomatensoep en 6 liter courgettesoep geweckt. Eén pot tomatensoep was mislukt tijdens het wecken en moesten we daarom meteen opeten. Vervelend. ;-)

Huisvlijt 4

Van nog meer afgeprijsde tomaten hebben we 6 halve liters tomatensaus geweckt. Goedkoper en lekkerder dan gekochte tomatensaus

Huisvlijt 5

Daarnaast heb ik de vriezer weer eens volgestopt met ‘snackbrood.’ Snackbrood is geweldig. Het is een brood met pitten, rozijnen en abrikozen, dat zowel de kinderen als wij eten alsof het snoep is. Het is makkelijk te maken (niet kneden!) en ook na invriezen nog heerlijk. Ik maak meestal 4 stuks tegelijk.

Het recept voor 1 snackbrood:

  • 275 g speltmeel
  • 1 dl havervlokken
  • 125 g rozijnen
  • 125 g abrikozen in stukjes
  • 1 dl zonnebloempitten
  • 1 dl pompoenpitten
  • 2 tl bakpoeder
  • 1 tl zout
  • 4 dl yoghurt

Roer alles met een lepel door elkaar tot een  plakkerig deeg. Kieper het beslag in een ingevette cakevorm. Doe eventueel pitten bovenop, met een lepel erin gedrukt. Bak 1 uur op 175 graden. Smullen!

Ten slotte heb ik 2 nieuwe T-shirts voor Jip gemaakt. De ene, met politie-auto’s en andere voertuigen, is niet eens op de foto gekomen voordat ‘ie aan ging.

Huisvlijt 7

Huisvlijt 6