Broccolisalade

En de tweede lijstwaardige uitprobeermaaltijd

Broccolisalade (voor 6 personen):

  • 1 kg broccoli
  • 200-250 g spek of feta
  • 500 g kleine tomaatjes
  • 1 ui
  • 100-150 g zongedroogde tomaten

Snijd de broccoli in stukjes en bak totdat het nog stevig is. Laat de broccoli afkoelen. Bak het spek en laat afkoelen, of snijd de feta. Snijd de tomaatjes door midden. Snijd de ui in stukjes of ringen. Meng alles in een grote schaal. Breng op smaak met olijfolie, peper en zout.

Broccolisalade

Opmerkingen:

  • Ik gebruik de stronken van de broccoli ook. Die snijd ik in wat kleinere stukken en gooi ze als eerste in de pan.
  • Dit was de versie met spek. Ik vind het met feta het lekkerste.

Uitprobeer-maaltijd

Ik houd van koken. Maar ik houd er niet van om elke dag lange tijd in de keuken te staan. De Technicus ook niet. Daarom houden we een lijst bij met onze favoriete snel-en-makkelijk maaltijden en die roteren we. Mijn ambitie is om elke week een nieuw recept te proberen – dat lukt lang niet altijd. Soms valt de maaltijd in de smaak en komt die op de lijst. Zoals deze week èn afgelopen week.

Gisteren aten we courgette-spaghetti met spinazie-champignonsaus. De ingrediënten (genoeg voor 1 maaltijd voor ons vieren plus een lunch voor 1 persoon):

  • 2 courgettes
  • 500 g champignons
  • 1 grote ui
  • 200 g spek
  • 250 g verse spinazie

Ik sneed de courgettes in plakken met de kaasschaaf en de plakken sneed ik in repen tot een soort tagliatelle. Een paar minuten bakken in de olijfolie met een beetje zout. In een braadpan bakte ik spek, ui en champignons en deed op het laatst de spinazie erbij. Op smaak brengen met peper en zout en knoflook.

De courgette-spaghetti was bijzonder makkelijk om te maken en erg lekker. Het was leuk om weer eens ‘pasta’ te eten en de kinderen genoten van het slurpen van de spaghetti. De volgende keer doe ik er minstens twee keer zoveel spinazie door.

De andere lijst-waardige maaltijd – een broccolisalade – komt binnenkort, als ik een foto heb kunnen maken.

Wat wij aten

Sinds we gluten- en suikervrij eten, krijg ik regelmatig de vraag wat we dan wél eten. Daarom: een overzicht van onze maaltijden van afgelopen week. Een week die ook nog eens melkvrij was. We maken altijd een dubbele portie (soms zelfs meer) en het avondeten van de ene dag is de lunch voor de volgende dag.

Een week eten

Van links naar rechts en van boven naar onder:

  1. Aziatisch gekruide groenten en vlees met gewokte curry-bloemkool.
  2. Gewokte kip, broccoli, wortel en ui, met frietjes.
  3. Gebakken groenten met ei, rijst en pindasaus
  4. Ovenschotel van gehakt, prei en pompoen met broccolipuree.
  5. Salade met avocado en ei.
  6. Koude bieten- en aardappelsalade met olijven en tonijn.
  7. Taart van spinazie en zalm met frietjes.

De sneeuw en de tandemslee

Gisterochtend is de Technicus nog even 20 kilometer gaan schaatsen, want ‘s middags kwam de sneeuw. Sneeuw die dit keer blijft liggen, is de voorspelling. En dat betekent: SLEEËN! Tot grote vreugde van de kinderen.

Maar hoe kan de Technicus in zijn eentje, als ik aan het werk ben, met twee kinderen sleeën? Hij zag het niet zo zitten om twee sleetjes achter zich aan te slepen. De ski-set die bij onze fietskar hoort, kost 200 euro en dat vinden we veel te veel. De Technicus zou de Technicus niet zijn als hij dus niet zelf iets zou bedenken. Hij kocht op de plaatselijke marktplaats een tweede slee en een paar kinderski’s. Totaal: minder dan 10 euro.

De Technicus ging aan de slag. Hij monteerde een paar latjes tussen de sleetjes en de ski’s, zodat hij makkelijker door diepe sneeuw zou kunnen. Ook zette hij een stuk elastiek aan het touw, om gelijkmatiger, zonder veel schokken, te kunnen trekken. Dit alles deed hij al vorig jaar:

Tandemslee

Maar omdat we die winter maar weinig sneeuw hadden, werd de tandemslee nauwelijks gebruikt. Dit weekend was de echte sneeuwdoop. Kilometers door de diepe sneeuw; met gewaxte ski’s ging dat een stuk soepeler. De kinderen in ‘treintje’ van flinke heuvels af; geweldig!

Tandemslee 2

En, de witte wereld is prachtig!

Gebak

Jip is dol op koken en bakken. Vanmiddag in een speeltuin/bos ging hij “koffie” voor me zetten. Emmertje, steentjes erin, dennenappels erbij, een speelgoedautootje… het werd heel bijzondere koffie. Hij bakt ook vaak cakejes, soms van klei, andere keren van gebakken lucht: oven open, vormpjes erin, oven dicht, wachten… Maar écht bakken en het resultaat opeten is natuurlijk het allerleukste! Behalve dan dat je láng moet wachten, maar daar wordt Jip steeds beter in.

Deze vakantie vraagt Jip bijna dagelijks om cakejes, koekjes en ander lekkernij. Hij pakt de keukenkast met bakspullen uit en vertelt wat we nodig hebben. We bakken niet dagelijks, wel vaak. Maar jullie eten toch geen granen en suiker?! hoor ik onze real-life-kennissen vragen. Hoe bak je dan? Simpel, met amandelmeel, kokosmeel, fruit, cacao, noten, boter, eieren, en soms met slagroom. Het is heerlijk en het is gezond – wat betekent dat je er veel van mag snoepen, hihi.

Ons favoriete recept is een appeltaart. Belangrijk, vind ik, is dat deze snel te bereiden is. Onderstaande ingrediënten zijn voor twee springvormen. Ik bak meestal drie kleintjes. Eén gaat meteen op, de andere twee passen boven op elkaar precies in de koektrommel.

Appeltaart
(2 stuks; bereidingstijd 30 min, oventijd 45 min)

1.5 kilo appels, geraspt (voor de snelheid de schil gewoon laten zitten)
300 g amandelmeel
100 g kokosmeel
250 g rozijnen
2 tl bakpoeder
1 tl zout
1-2 el kaneel
6 eieren
100 g (kokos)olie
evt. 150 g gemengde gehakte noten

Roer alles in een grote kom (ik gebruik een kom van 5 liter, lekker ruim) door elkaar. Verdeel het mengsel over de 2 of 3 springvormen (waar ik bakpapier in leg, invetten kan ook) en bak 45 minuten op 180 graden. Smullen!

Er staan nu 3 taartjes in de oven. Morgen komt er een foto.

Handige kast

Ons huis begint zo langzamerhand aardig vol te raken. Met puzzels, knutselspullen en ander speelgoed. Opruimen is soms een hoop werk en dat willen we zo makkelijk mogelijk maken. Een bakkensysteem, zoals de Trofast van een zekere Zweedse winkel, dat leek ons wel wat. De bakken bleken heel goedkoop, maar de houten stellage er omheen niet. Dus pakte de Technicus zijn zaagtafel en een oud pallet en ging aan de slag. Het moest binnen de poten van een Lundia kast passen, want we hebben geen vrije muur meer in huis.

Het past precies. En de kast is handig! Heerlijk opruimen zo!

Nieuwe kast

Volgens Rapley

Dankzij Rapley hebben wij, zelfs met een baby aan tafel, genoeg tijd om zelf rustig te eten. De baby (in dit geval een uit de kluiten gewassen Pluk die in mijn ogen helemaal geen baby meer is, maar officieel nog wel) eet namelijk ook zelf. Hoe dat eruit ziet? Nou, zo:

Rapley methode

De Technicus en ik discussiëren elke avond na de maaltijd wie de eer mag waarnemen om de etensresten uit alle gaatjes en plooitjes te peuteren. Jij bent aan de beurt, ik heb het gisteren al gedaan. En vervolgens: Maar gisteren aten we pannenkoeken, dat telt niet. Vanavond was de Technicus aan de beurt, en kondigde aan dat hij zijn hogedrukspuit ging halen.

Toen heb ik geheel vrijwillig de taak op me genomen. ;-)