Escher

Jip heeft van de Lego een constructie gebouwd waar water doorheen stroomt. Kijk, het water stroomt omhoog, dit is van Escher! Dat kan alleen op tekeningen, maar nooit in het echt. Kan dat ook in het echt?

Advertenties

Basketballen!

Ruim 7 jaar geleden ben ik gestopt met basketballen. Afgelopen dinsdag ben ik weer begonnen. Ik was benieuwd hoe m’n lijf het vond, 7 jaar en 2 kinderen verder. Het was heerlijk! Alle bewegingen zaten er nog in, alsof ik nooit iets anders gedaan heb. Nou ja, zo voelde het; goed wel mogelijk zag het er voor de omgeving iets minder elegant uit.

Nu is het afzien. Ik kan niet meer fatsoenlijk lopen. Al m’n spieren protesteren. Nou ja, niet àl m’n spieren. De afgelopen jaren heb ik bijna elke dag meer dan 15 kilometer gefietst, en die spieren zijn getraind. Fietsen lukt snel en zonder een centje pijn. Behalve bij het op- en afstappen dan.

En nu ben ik op zoek naar nieuwe basketbalschoenen. Die ik heb, zijn 10 jaar oud en waarschijnlijk niet goed voor m’n knieën. Ik ben hier in de stad bij 3 enorme sportwinkels geweest, en ze hadden – bij elkaar – welgeteld één paar basketbalschoenen. Herenmodel. Aan de andere kant van de stad hebben ze wel twee of drie modellen. Tja. Ik ga binnenkort in Nederland wel naar de Perrysport of zoiets.

Perfectionistisch, perfectionistischer, perfectionistischst

Vroeger op school keek ik alles vijf keer na, omdat ik niet wilde dat er fouten in mijn werk zaten. Activiteiten waarvan ik dacht dat ik ze niet goed kon, ontweek ik. Ik probeerde in groepen te werken die nét beneden mijn niveau waren, om maar niet als mislukking gezien te worden. Als ik onbedoeld iemand had gekwetst, dan geloofde ik niet dat die persoon mij ooit nog aan zou willen kijken.

Tegenwoordig weet ik dat heel veel mensen – vooral vrouwen? – hiermee worstelen, en dat maakt het meteen een stuk makkelijker. Ik kan om mezelf lachen. Maar ik wil er ook vanaf, want het leven is te kort om me te laten beperken door dit soort onbenulligheden. Wat voor mij goed werkt, is lezen over dit onderwerp, onder andere de boeken van Brené Brown en Susan Jeffers (zie referenties onderaan). Daarnaast schrijf ik elke ochtend een half uurtje in een dagboek, waardoor ik me eerder bewust ben van de verwachtingen die ik van mezelf heb. Ik voel me nu vaker goed genoeg en geniet meer van het leven.

Het gaat steeds beter. Totdat…

Totdat ik het gevoel heb dat het vreselijk goed gaat. Zo goed, dat ik bijna van m’n perfectionisme af ben. Dat ik ga geloven dat ik nu eindelijk perfect kan zijn, zonder dat perfectionisme. En donder ik weer in de perfectionisme-val. Dan sla ik mezelf voor m’n kop: je bent gewoon een mens, sufferd!

Referenties:
Brené Brown – The gifts of imperfection
Susan Jeffers – Feel the fear and do it anyways

Gewicht

Bijna 35 jaar lang heb ik alles kunnen eten wat ik wilde, en zoveel als ik wilde, zonder een gram aan te komen. Alhoewel, als baby was ik wel behoorlijk dik, omdat mijn vader altijd te veel pap voor me maakte, maar daarna kon ik echt enórme (als puber nam ik 14 bruine boterhammen mee naar school) hoeveelheden naar binnen werken, zonder iets aan m’n figuur te merken. Nu dus niet meer.

Zou het komen doordat ik minder koolhydraten, maar meer vet ben gaan eten? Een groot voordeel daarvan is overigens de afwezigheid van een constant hongergevoel. Of zou het komen doordat ik geen gluten meer eet en daardoor voedingsstoffen veel beter opneem? Of zou het gewoon komen door mijn hoge (grapje) leeftijd? Ik denk het laatste. Een beetje opletten dus, want ik vind het niet, ik herhaal: NIET leuk als mensen vragen of ik zwanger ben, als ik dat niet ben. Zo.

Status update

Tot mijn grote schrik zag ik dat het meer dan een maand geleden is dat ik het laatste logje typte. Ik heb me de laatste tijd nogal laten opslokken door werk en dagelijkse dingen en heb nauwelijks tijd genomen voor email of blogs. De hoogste tijd voor een update!

Op basis van m’n geheugen en een grote hoeveelheid foto’s, kom ik tot deze incomplete lijst:

  • Het is mei in Zweden, dus alles groeit en bloeit. De bomen zijn in korte tijd groen geworden en overal zijn bloemen te zien. Tot grote vreugde van de kinderen, die enthousiast worden van elk bloemetje dat ze tegenkomen en dolblij zijn met de bloemetjes die ze mogen plukken.
  • Dat het lente is, betekent ook dat de kinderen weer kunnen loopfietsen. Dat doen ze graag en hard. En moeder staat af en toe doodsangsten uit, niet alleen als Pluk bedenkt dat ze in het trappenhuis naar beneden kan fietsen.
  • De nachtvorst is voorbij en de eerste planten staan op de tuin. Dat ze maar goed mogen groeien en we kunnen gaan smullen van alle soorten pompoen.
  • Jip en ik zijn 5 dagen in Nederland geweest, op bezoek bij familie. Het was heerlijk en gezellig en fijn!
  • Jip heeft tientallen keren de film Wall-E gekeken. Hij raakte geïnspireerd om zelf een Wall-E te bouwen. Eerst van de duplo, toen van de Lego en daarna van karton. Het was zijn eerste echte knutselproject. Ten slotte werd Jip zelf een Wall-E en ruimde tassen vol afval uit de buurt op.
  • De Technicus en de kinderen zijn actief geweest in de natuur. Ze zijn naar de tropische kas geweest en hebben bijzondere kikkers gezien. Ze hebben een bezoek gebracht aan de kinderboerderij, waar ze een kalfje van nog geen dag oud konden bewonderen. Ze hebben ringslangen en adders ‘in het echt’ gezien. En ze hebben vele ritjes door het bos gemaakt, op de loopfiets of in de bolderkar.
  • We hebben bezoek gehad van Janneke, hebben verschillende verjaardagsfeestjes gehad, en een hele serie speelafspraken voor Jip.
  • En àls we dan eens thuis zijn, vermaken de kinderen zich met spelletjes doen, verven, kleien en voorgelezen worden.

Kortom, status update: Alive! :-)

Kritisch

Van jongs af aan ben ik ‘gezegend’ met een kritische blik op mezelf. Het blijkt soms handig om allereerst naar mezelf te kijken om te ontdekken wat ik kan verbeteren, want mezelf veranderen is makkelijker dan anderen veranderen (woordrijm).

Maar soms krijgt m’n kritische stem iets teveel praatjes. Dan is niets meer goed genoeg, word ik met iedereen vergeleken en kom daar niet goed af. Daar heb ik eens in de zoveel tijd last van en dat is niet handig. Als ik m’n eigen vriendin was, had ik die vriendschap lang geleden al beëindigd. Ik zal toch maar eens proberen of ik ‘mezelf’ wat dat betreft kan veranderen. ;-)

Nou ja, volgende week is alles waarschijnlijk weer makkelijker.