Ruilen?

Jip en Pluk hebben steeds vaker samen gesprekken en discussies. Ik luister graag stiekem mee. Laatst ving ik een gesprek op dat ging over twee stukken speelgoed.

Jip: Pluk, wil je met mij ruilen?
Pluk: Nee, dat wil ik niet.
Jip: Waaróm wil je dat niet?
Pluk: Want dan ben ik vier jaar.

Het zal je maar gebeuren, zomaar twee jaar van je leven kwijt zijn…

Analyseren

Jip analyseert de wereld. Hij onderzoekt en vraagt. Hij wil weten hoe dingen in elkaar zitten en waarvan ze gemaakt zijn. Hij vraagt naar het waarom en legt verbanden. Twee voorbeelden.

Jip is gefascineerd geraakt door de ruimte en alles wat daarmee te maken heeft. Laatst beredeneerde hij dat als het hier dag is, het aan de andere kant van de aarde nacht moet zijn. Een week later was hij blij verrast toen hij ontdekte dat we in Zweden dezelfde ruimte zien als in Nederland. En vanmorgen tijdens het ontbijt:
Jip: Papa, dit huis is van onderen een beetje rond.
De Technicus: O, hoezo?
Jip: Jaha, want de aarde is rond.

Ook heeft Jip al heel lang een sterke interesse voor de natuur. Vanmiddag tijdens de lunch:
Jip: Papa, mensen hebben een harde binnenkant en insecten een harde buitenkant. (Dit heeft hij ooit een keer opgestoken.) Waarom is dat zo?
De Technicus: Dat weet ik niet. Er zijn heel veel verschillende soorten dieren.
Jip: Andersom kan niet. Als mensen een harde buitenkant hadden en insecten een zachte, en als ze ons dan zouden prikken, dan zou hun snaveltje breken.

Tja, dat zou toch wat zijn…

Vliegen

De eerste keer dat ik een vliegreis maakte, was ik ergens in de twintig. Voor onze kinderen is dat anders; zij reizen met het vliegtuig sinds ze een baby waren. Bij het afgelopen vertrek naar Nederland, was het duidelijk dat Pluk al precies wist wat er ging gebeuren:

Dan gaan we eerst omhoog landen.

Verschillen

Onze Pluk heeft een paar kiezen die grijs zijn en daar willen we naar laten kijken. Vandaag is de afspraak bij de tandarts. De Technicus zit met de kinderen aan het ontbijt en vertelt over de afspraak en het waarom.

Jip: Dat is normaal.
De Technicus: Maar jouw kiezen zijn wel wit.
Jip: Iedereen is anders.
T.: Waar heb je dat geleerd?
Jip: Nou gewoon, iedereen is anders. Ik ben anders, jij bent anders, mama is anders en Pluk is anders. Bijvoorbeeld, ik vind iets lekker, maar Pluk niet. En andere mensen vinden andere dingen weer lekker.

De schat.

Teder

Onze Pluk is een teder meisje.

Ze noemt de Technicus mijn lieve papa.
Ze kruipt ’s ochtends bij mij onder de deken en streelt me over m’n arm.
Ze zegt heel vaak: Ik wil jou nuffelen. Als ze ergens verdrietig over is, of ze is boos geweest, dan komt ze even op schoot knuffelen, waarna ze weer verder kan.
Ik hoor haar regelmatig zeggen: ik vind jou zo lief.
Ze groet iedereen in het gezin een paar keer per dag: Hej Jip! En kijkt hem met haar liefste glimlach aan.

Pluk laat ons op een mooie manier genieten van de kleine dingen.

Werkende moeder

Ik ben een werkende moeder. Met een thuisblijfman. Dat gelukkig wel. En hoewel ik geen vreselijk lange dagen maak, ben ik toch veel weg. Ik mis de kinderen en de kinderen missen mij. In het weekend breng ik zoveel mogelijk tijd met ze door. Jip zegt dan vaak automatisch papa tegen mij. Pluk zegt ook geen mama meer, maar noemt me bij m’n voornaam. Alsof ik een kennis ben. Tsss.

Op werkdagen skypen we meestal wel één keer per dag. Dan krijg ik standaard de vraag van Pluk: Kom je al thuis? Dan ga ik jou nuffelen! Jip heeft een andere oplossing bedacht: een afstandsbediening voor mijn fiets. En als ik dan op het knopje druk, dan kom jij meteen naar huis racen!

Tijd voor vakantie!