Analyseren

Jip analyseert de wereld. Hij onderzoekt en vraagt. Hij wil weten hoe dingen in elkaar zitten en waarvan ze gemaakt zijn. Hij vraagt naar het waarom en legt verbanden. Twee voorbeelden.

Jip is gefascineerd geraakt door de ruimte en alles wat daarmee te maken heeft. Laatst beredeneerde hij dat als het hier dag is, het aan de andere kant van de aarde nacht moet zijn. Een week later was hij blij verrast toen hij ontdekte dat we in Zweden dezelfde ruimte zien als in Nederland. En vanmorgen tijdens het ontbijt:
Jip: Papa, dit huis is van onderen een beetje rond.
De Technicus: O, hoezo?
Jip: Jaha, want de aarde is rond.

Ook heeft Jip al heel lang een sterke interesse voor de natuur. Vanmiddag tijdens de lunch:
Jip: Papa, mensen hebben een harde binnenkant en insecten een harde buitenkant. (Dit heeft hij ooit een keer opgestoken.) Waarom is dat zo?
De Technicus: Dat weet ik niet. Er zijn heel veel verschillende soorten dieren.
Jip: Andersom kan niet. Als mensen een harde buitenkant hadden en insecten een zachte, en als ze ons dan zouden prikken, dan zou hun snaveltje breken.

Tja, dat zou toch wat zijn…

Verschillen

Onze Pluk heeft een paar kiezen die grijs zijn en daar willen we naar laten kijken. Vandaag is de afspraak bij de tandarts. De Technicus zit met de kinderen aan het ontbijt en vertelt over de afspraak en het waarom.

Jip: Dat is normaal.
De Technicus: Maar jouw kiezen zijn wel wit.
Jip: Iedereen is anders.
T.: Waar heb je dat geleerd?
Jip: Nou gewoon, iedereen is anders. Ik ben anders, jij bent anders, mama is anders en Pluk is anders. Bijvoorbeeld, ik vind iets lekker, maar Pluk niet. En andere mensen vinden andere dingen weer lekker.

De schat.

Fietsen

Jip en Pluk hebben ieder een loopfiets waar ze graag op rond crossen. Pluk heeft de loopfiets waar Jip ooit op begon, en Jip heeft een tijd geleden een ‘echte’ fiets gekregen waar we de trappers vanaf hebben gehaald. Zo racen ze samen de wijk door, met de Technicus er achteraan dravend.

Nu zijn ze bij ons in de wijk een ‘pumptrack’ aan het bouwen. Dat is een speciaal soort crossbaan. Ze bouwen er zelfs twee: een makkelijke voor jonge kinderen, en een moeilijke voor de ouderen. Jip en Pluk vinden dat razend interessant. De Technicus legde uit dat je daarvoor een fiets met trappers nodig hebt. Jips ogen begonnen te glunderen en hij wilde meteen zijn trappers op de fiets. Pluk wilde dan ook op Jips fiets. En dan moet papa mij vasthouden, zodat ik niet om ga vallen. Hmm, laten we daar nog even mee wachten.

Maar goed, Jip kreeg zijn trappers… en durfde niet. Dus de trappers gingen eraf. En een paar dagen later nog een keer erop en eraf. De Technicus zei dat hij geen zin had om steeds de trappers te wisselen, dus dat we nog maar een poosje moesten wachten. Maar weer een paar dagen later wilde Jip écht écht zijn trappers op zijn fiets! Hij was zo stellig, dat de trappers erop gingen. Jip vond het vreselijk spannend. De Technicus hielp Jip een vaartje te maken, en hij fietste weg! Zomaar. Alsof hij het al maanden deed. Toen ik uit m’n werk kwam, hebben Jip en ik nog even samen gefietst. Hij deed een wedstrijdje met me, reed door smalle poortjes, en maakte scherpe bochten. Jip is apetrots. En ik kreeg een oefening in loslaten. ;-)

Hier zijn de stoere fietsers:

Fietsen

PS – tip voor ouders: Gebruik geen zijwieltjes. Hoewel dat voor sommige kinderen werkt, gaan de meeste kinderen ‘in de zijwieltjes hangen.’ In de bochten gaan kinderen zelfs in de buitenbocht hangen, omdat de fiets door de zijwieltjes niet schuin genoeg kan. Als de zijwieltjes er dan af gaan, moet een kind leren het tegenovergestelde te doen. Op zich niet erg, wel onnodig.

Kamperen

Vorig weekend was het mooi weer en kampeerden we voor het eerst dit jaar. Vrienden met hun twee kinderen gingen mee, en omdat zij pas zaterdagmiddag konden komen, gingen wij zelf op vrijdagmiddag al. Twee hele nachten kamperen! Het was heerlijk en fijn en gezellig.

We hadden de bolderkar volgeladen met spullen en stapten met z’n allen in de bus. Toen nog 3 kilometer lopen voor we de tent opzetten.

Heenreis

De kinderen hielpen graag met hout halen en het vuur opstoken.

Kampvuur

Klimmen op rotsen en slapen in je eigen slaapzak.

Klimmen en slapen

Natuurlijk moest er ook geschaakt worden. Jip had gewonnen.

Spelletjes

En dat alles in een idyllisch Zweedse omgeving.

Idyllisch

Het volgende kampeerweekend staat alweer in de planning!

In en uit het hoofd

De Technicus wandelt met Jip en Pluk door het bos. Ze hebben allerlei ‘spannende’ zijpaadjes genomen. Op een gegeven moment komen ze weer op het grote pad. De Technicus is benieuwd of Jip het herkent.

T: Jip, weet je waar we nu zijn?
Jip: Nee, dat zit niet meer in mijn hoofd.
Hij denkt even na en zegt dan: Dat hebben de bacteriën opgegeten!
De Technicus ontkent dat.
Jip: Dan zit het in iemand anders z’n hoofd!

Kinderlogica – ik blijf genieten en me verbazen.

Nog meer winterpret

De igloman was een groot succes. Uit de hele wijk kwamen er kinderen in spelen. En de ouders die de Technicus in de week daarna tegenkwam, waren allemaal razend enthousiast: Heb jij die gemaakt?! Wat leuk! Er raakten ook kinderen geïnspireerd. Ze deden hun uiterste best om ook zo’n grote iglo te maken, en dat bleek helemaal niet makkelijk. Hoe heb je ‘m zo GROOT gekregen? vroeg een ventje van een jaar of 10 aan de Technicus.

Een week na de igloman kwamen mijn jongste broer en zijn vriendin op bezoek. Ze hadden het goed getimed, want er lag een dik pak sneeuw. We konden langlaufen. EN nog een iglo maken! Een grotere, want we waren met meer volwassenen. In drieënhalf uur stond er een iglo de igloman gezelschap te houden.

Meer winterpret

De volgende dag kregen we nog een idee: de bouwwerken beschilderen. Met waterverf.

Nog meer winterpret

De dag daarna kregen we nóg meer reacties. De normaal zo stugge Zweden kwamen spontaan hun complimenten maken. En onze bovenbuurvrouw, die in al die jaren nog geen woord tegen ons gezegd heeft, kwam naar ons toe om te vertellen dat ze de beschilderde kunstwerken zo mooi vond!

Nederlanders en sneeuw; dat maakt wat los bij die Zweden.

Ik word blij van…

… ’s Ochtends wakker worden met z’n vieren tegen elkaar aan gekropen.
… Een zingende Jip op de wc.
… De lieve kusjes die ik van de kinderen krijg als ik de deur uit ga.
… De hermelijn die vlak voor me over het fietspad schiet en in de besneeuwde velden verdwijnt.
… De gesublimeerde boomtakken; prachtig.
… Lekker door kunnen fietsen, zonder buik- of gewrichtsklachten.
… Een collega die vraagt of ik mee uit lunchen ga, omdat het haar laatste dag op het werk is en ze het liefst met mij luncht.
… Iemand tot tranen toe ontroeren.
… Jip die apetrots zijn eerste liedje op de piano laat horen.
… Pluk die vol enthousiast op haar loopfiets door de kamer racet.
… De kinderen voorlezen en in bed stoppen.
… En tot slot bij de Technicus op de bank kruipen.

Ik ben rijk.

Winterpret

Eindelijk hebben we een echt winterlandschap! Ik vind het heerlijk. Niet zozeer om door de sneeuw te ploeteren, maar omdat het alles zoveel lichter maakt. En omdat m’n drie kinderen zo heerlijk buiten kunnen spelen.

Vrijdag gingen ze naar het vennetje, waar ze zich vermaakten met brokken ijs…

Winterpret 1

… en met al het winterse bij de waterval.

Winterpret 2

Die avond begon het te sneeuwen. Onophoudelijk. Tot grote vreugde van met name de twee oudste kinderen was het fantastische plaksneeuw! Perfect bouwmateriaal. Zaterdagochtend werd er uren gebouwd en gesjouwd.

Winterpret 3 Winterpret 4Winterpret 5

Tijdens het rustuurtje na de lunch was Jip te moe om rechtop te zitten.

Winterpret 6

Daarna werd er fanatiek verder gebouwd. Het werd een igloman…

Winterpret 7Winterpret 8Winterpret 9

… die er vanaf ons balkon zo uitzag:

Winterpret 10

’s Avonds bouwde Jip nogmaals een igloman, van de Geomag.

Winterpret 11

Vanmorgen gingen de kinderen al om half 7, in het donker, naar buiten. Met lampjes de iglo in.

Winterpret 12

De igloman kreeg die ochtend protheses in de vorm van poortjes en een heuse glijbaan.

Het gaat de komende dagen hard vriezen, wat betekent dat onze vriend voorlopig niet kapot te krijgen is. Oléé!

De sneeuw en de tandemslee

Gisterochtend is de Technicus nog even 20 kilometer gaan schaatsen, want ’s middags kwam de sneeuw. Sneeuw die dit keer blijft liggen, is de voorspelling. En dat betekent: SLEEËN! Tot grote vreugde van de kinderen.

Maar hoe kan de Technicus in zijn eentje, als ik aan het werk ben, met twee kinderen sleeën? Hij zag het niet zo zitten om twee sleetjes achter zich aan te slepen. De ski-set die bij onze fietskar hoort, kost 200 euro en dat vinden we veel te veel. De Technicus zou de Technicus niet zijn als hij dus niet zelf iets zou bedenken. Hij kocht op de plaatselijke marktplaats een tweede slee en een paar kinderski’s. Totaal: minder dan 10 euro.

De Technicus ging aan de slag. Hij monteerde een paar latjes tussen de sleetjes en de ski’s, zodat hij makkelijker door diepe sneeuw zou kunnen. Ook zette hij een stuk elastiek aan het touw, om gelijkmatiger, zonder veel schokken, te kunnen trekken. Dit alles deed hij al vorig jaar:

Tandemslee

Maar omdat we die winter maar weinig sneeuw hadden, werd de tandemslee nauwelijks gebruikt. Dit weekend was de echte sneeuwdoop. Kilometers door de diepe sneeuw; met gewaxte ski’s ging dat een stuk soepeler. De kinderen in ‘treintje’ van flinke heuvels af; geweldig!

Tandemslee 2

En, de witte wereld is prachtig!

Binnen de lijntjes

Jip zit aan de knutseltafel. Hij heeft potloden en een kleurplaat voor zich. Hij pakt het ene potlood na het andere op en legt het weer neer. Tegenover hem zit Pluk vol overgave en met wilde bewegingen te kleuren. Jips blaadje blijft leeg. Hij wordt steeds stiller. Ik kan niet netjes kleuren, jij moet het doen! roept Jip en hij loopt weg.

Jip vindt wel vaker van zichzelf dat hij iets niet goed genoeg kan – zelf aankleden, binnen de lijntjes kleuren, loopfietsen… Gelukkig houdt hij van puzzelen en bouwen; daarin lijkt hij redelijk ongeremd. Vorige week las ik toevallig over een onderzoek van Carol Dweck, waarin ze schoolkinderen een makkelijke opdracht geeft, waarna de kinderen geprezen worden voor hun harde werken, dan wel hun intelligentie. De ‘harde werkers’ kozen vervolgens heel veel vaker voor een moeilijkere uitdaging dan de ‘slimme kinderen.’ Nu prijzen we onze kinderen al niet bijzonder vaak voor hun prestaties, maar hier konden we nog wel extra op letten, vonden we. Dus hoorden de kinderen de afgelopen week regelmatig wanneer ze hard gewerkt hadden of hun best hadden gedaan.

Jip lijkt er goed op te reageren. We horen hem vaker dingen zeggen als: Poeh, dat is moeilijk! en: Ik ben wel heel moe geworden. Om vervolgens vrolijk nog een keer te proberen op de glijbaan te klimmen.

De kleurplaat is nog steeds maagdelijk wit. Jip zucht. Hij wil zo graag! Dan zegt de Technicus: Zeg, hoor eens. Jongetjes van drie mógen nog helemaal niet binnen de lijntjes kunnen kleuren. Jij mag alleen maar búiten de lijntjes kleuren. Jip grijnst ondeugend. Ik ga wél binnen de lijntjes kleuren. En hij is los. Met uiterste concentratie kleurt Jip zijn eerste kleurplaat. Potloden worden zorgvuldig uitgezocht. Tong uit de mond. Als hij buiten de lijntjes raakt, gaat hij vervolgens gewoon verder. Jip is trots!