Fietsen

Jip en Pluk hebben ieder een loopfiets waar ze graag op rond crossen. Pluk heeft de loopfiets waar Jip ooit op begon, en Jip heeft een tijd geleden een ‘echte’ fiets gekregen waar we de trappers vanaf hebben gehaald. Zo racen ze samen de wijk door, met de Technicus er achteraan dravend.

Nu zijn ze bij ons in de wijk een ‘pumptrack’ aan het bouwen. Dat is een speciaal soort crossbaan. Ze bouwen er zelfs twee: een makkelijke voor jonge kinderen, en een moeilijke voor de ouderen. Jip en Pluk vinden dat razend interessant. De Technicus legde uit dat je daarvoor een fiets met trappers nodig hebt. Jips ogen begonnen te glunderen en hij wilde meteen zijn trappers op de fiets. Pluk wilde dan ook op Jips fiets. En dan moet papa mij vasthouden, zodat ik niet om ga vallen. Hmm, laten we daar nog even mee wachten.

Maar goed, Jip kreeg zijn trappers… en durfde niet. Dus de trappers gingen eraf. En een paar dagen later nog een keer erop en eraf. De Technicus zei dat hij geen zin had om steeds de trappers te wisselen, dus dat we nog maar een poosje moesten wachten. Maar weer een paar dagen later wilde Jip écht écht zijn trappers op zijn fiets! Hij was zo stellig, dat de trappers erop gingen. Jip vond het vreselijk spannend. De Technicus hielp Jip een vaartje te maken, en hij fietste weg! Zomaar. Alsof hij het al maanden deed. Toen ik uit m’n werk kwam, hebben Jip en ik nog even samen gefietst. Hij deed een wedstrijdje met me, reed door smalle poortjes, en maakte scherpe bochten. Jip is apetrots. En ik kreeg een oefening in loslaten. ;-)

Hier zijn de stoere fietsers:

Fietsen

PS – tip voor ouders: Gebruik geen zijwieltjes. Hoewel dat voor sommige kinderen werkt, gaan de meeste kinderen ‘in de zijwieltjes hangen.’ In de bochten gaan kinderen zelfs in de buitenbocht hangen, omdat de fiets door de zijwieltjes niet schuin genoeg kan. Als de zijwieltjes er dan af gaan, moet een kind leren het tegenovergestelde te doen. Op zich niet erg, wel onnodig.

Advertenties

Kamperen

Vorig weekend was het mooi weer en kampeerden we voor het eerst dit jaar. Vrienden met hun twee kinderen gingen mee, en omdat zij pas zaterdagmiddag konden komen, gingen wij zelf op vrijdagmiddag al. Twee hele nachten kamperen! Het was heerlijk en fijn en gezellig.

We hadden de bolderkar volgeladen met spullen en stapten met z’n allen in de bus. Toen nog 3 kilometer lopen voor we de tent opzetten.

Heenreis

De kinderen hielpen graag met hout halen en het vuur opstoken.

Kampvuur

Klimmen op rotsen en slapen in je eigen slaapzak.

Klimmen en slapen

Natuurlijk moest er ook geschaakt worden. Jip had gewonnen.

Spelletjes

En dat alles in een idyllisch Zweedse omgeving.

Idyllisch

Het volgende kampeerweekend staat alweer in de planning!

De maand van het schaken

Afgelopen maand – ehm, 3 maanden – is er geschaakt in huize Kungslilja. Veel geschaakt. Bijna elke dag wel een paar potjes. Bijvoorbeeld, vanmorgen om acht uur hadden we allemaal al minstens een potje schaken of dammen achter de rug. En hoewel papa fulltime thuis is en er dus veel momenten zijn waarop geschaakt kan worden, en mama graag een potje speelt vóór en na haar werk, wil Jip nóg meer schaken.

Dus Jip heeft zijn zusje, een zeer gewillig slachtoffer, de beginselen van het schaken bijgebracht. Ze weet hoe ze de stukken moet neerzetten en doet dat graag, geconcentreerd met tong uit de mond. Ze kent een paar openingszetten en weet hoe de meeste stukken mogen bewegen. En dan houdt het wel zo’n beetje op. Dus zet Pluk de stukken terug in beginpositie en wil nog een keer schaken. Jip moet nog even geduld hebben met zijn zusje. :-)

Ondertussen oefent Jip erop los met alle volwassenen die tijd hebben. Onze trip naar Nederland kwam wat dat betreft op een zeer goed moment. Hij heeft volop mogen schaken met opa en schaak-oom M. En met mij. Want ik moet ook blijven oefenen. Als Jip leert om niet van tevoren al zijn plannetjes uit de doeken te doen, heeft hij me binnen de kortste keren schaakmat.

Schaken

Nog meer winterpret

De igloman was een groot succes. Uit de hele wijk kwamen er kinderen in spelen. En de ouders die de Technicus in de week daarna tegenkwam, waren allemaal razend enthousiast: Heb jij die gemaakt?! Wat leuk! Er raakten ook kinderen geïnspireerd. Ze deden hun uiterste best om ook zo’n grote iglo te maken, en dat bleek helemaal niet makkelijk. Hoe heb je ‘m zo GROOT gekregen? vroeg een ventje van een jaar of 10 aan de Technicus.

Een week na de igloman kwamen mijn jongste broer en zijn vriendin op bezoek. Ze hadden het goed getimed, want er lag een dik pak sneeuw. We konden langlaufen. EN nog een iglo maken! Een grotere, want we waren met meer volwassenen. In drieënhalf uur stond er een iglo de igloman gezelschap te houden.

Meer winterpret

De volgende dag kregen we nog een idee: de bouwwerken beschilderen. Met waterverf.

Nog meer winterpret

De dag daarna kregen we nóg meer reacties. De normaal zo stugge Zweden kwamen spontaan hun complimenten maken. En onze bovenbuurvrouw, die in al die jaren nog geen woord tegen ons gezegd heeft, kwam naar ons toe om te vertellen dat ze de beschilderde kunstwerken zo mooi vond!

Nederlanders en sneeuw; dat maakt wat los bij die Zweden.

De betoverde toren

Ik ben dol op bordspelletjes. Wij hadden thuis vroeger een grote kast vol spelletjes en met vijf brusjes was er altijd wel iemand die wilde spelen. Ook hebben we al 15 jaar de traditie om jaarlijks een spelletjesdag te houden. Tientallen familieleden en vrienden komen dan naar het huis van mijn ouders om de hele dag spelletjes te spelen. Wij kunnen er de laatste jaren niet altijd bij zijn, maar de afgelopen spelletjesdag (eind december) waren wij ook weer van de partij.

Ik denk dat Jip die dag is aangestoken door het spelletjesvirus, want hij wil niks anders meer! Dammen, Reversi, Yucata, Het Magische Labyrint, Rummikub; en vandaag wilde hij uit alle macht leren schaken. Pluk wil overal aan meedoen en doet haar uiterste best om ons te imiteren. Als wij klaar zijn, speelt zij graag doolhof in haar eentje verder, met haar eigen champignonnetje.

Onlangs hebben we nog een spel aan ons repertoire toegevoegd: De Betoverde Toren. Het is een semi-coöperatief spel dat iets wegheeft van Scotland Yard. De tovenaar (één speler) heeft een prinses in de toren opgesloten en de sleutel verstopt in één van de gaten in het speelbord. Robin (gespeeld door de andere spelers) wil de prinses bevrijden voordat de tovenaar er is. Robin en de tovenaar mogen beiden dobbelen en over het speelbord lopen om de sleutel te zoeken. Wie de sleutel gevonden heeft, mag één van de zes sleutelgaten in de toren proberen. Is het raak, dan springt de prinses uit de toren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERATot grote vreugde van Pluk kan zij met dit spel voor de verandering eens écht meedoen: dobbelen, samen met een ouder de sleutel zoeken en een sleutelgat proberen. Jip vind het onwijs spannend en is ontzettend geconcentreerd. Onthouden in welke vakjes de sleutel niet zit en welke sleutelgaten al geprobeerd zijn, is voor Jip geen probleem. Verreweg het moeilijkste? Niet verklappen waar hij de sleutel verstopt heeft! :-D

Toen Jip voor het eerst tovenaar was, hadden wij ons nog niet omgedraaid of Jip riep: Daar zit de sleutel!
We legden uit dat hij het niet mocht zeggen. Jip verstopte de sleutel weer en met zijn lippen stijf op elkaar wees hij de plek aan…
De derde keer noemde hij het figuurtje waaronder de sleutel verstopt lag.
De vierde keer zei hij: Jullie moeten nog twee stapjes en ik drie. 
Zo verzon Jip steeds een andere manier om zijn geheimpje te verklappen.
De zevende keer lag ik in een deuk.
De achtste keer kwam ik niet meer bij.

U begrijpt, de ouders vinden het spelen minstens zo leuk als de kinderen.

Lieve grote broer

We vermoeden dat Jip wellicht niet goed tegen melkproducten kan. Daarom hebben we besloten om hem een maand geen melkproducten te geven. Dat is best lastig voor hem, want hij is dol op kaas en (drink)yoghurt. We zijn nu drie weken bezig en Jip doet het fantastisch! Hij snapt waarom we het doen en vraagt vooral wat hij dan wèl mag.

Vanochtend was ik met Jip in de supermarkt.
Jip: Zullen we drinkyoghurt kopen voor Pluk?
Ik: Ja, dat is goed. Maar vind je het dan niet vervelend dat jij geen drinkyoghurt mag?
Jip denkt even na en zegt: Nee, want Pluk vindt dat zo lekker!

Wat wordt dat kereltje groot, besef ik me opeens. En wat ben ik blij met alle tijd die we met de kinderen genieten!

Winterpret

Eindelijk hebben we een echt winterlandschap! Ik vind het heerlijk. Niet zozeer om door de sneeuw te ploeteren, maar omdat het alles zoveel lichter maakt. En omdat m’n drie kinderen zo heerlijk buiten kunnen spelen.

Vrijdag gingen ze naar het vennetje, waar ze zich vermaakten met brokken ijs…

Winterpret 1

… en met al het winterse bij de waterval.

Winterpret 2

Die avond begon het te sneeuwen. Onophoudelijk. Tot grote vreugde van met name de twee oudste kinderen was het fantastische plaksneeuw! Perfect bouwmateriaal. Zaterdagochtend werd er uren gebouwd en gesjouwd.

Winterpret 3 Winterpret 4Winterpret 5

Tijdens het rustuurtje na de lunch was Jip te moe om rechtop te zitten.

Winterpret 6

Daarna werd er fanatiek verder gebouwd. Het werd een igloman…

Winterpret 7Winterpret 8Winterpret 9

… die er vanaf ons balkon zo uitzag:

Winterpret 10

’s Avonds bouwde Jip nogmaals een igloman, van de Geomag.

Winterpret 11

Vanmorgen gingen de kinderen al om half 7, in het donker, naar buiten. Met lampjes de iglo in.

Winterpret 12

De igloman kreeg die ochtend protheses in de vorm van poortjes en een heuse glijbaan.

Het gaat de komende dagen hard vriezen, wat betekent dat onze vriend voorlopig niet kapot te krijgen is. Oléé!