De rups in de pot

Dit logje is speciaal voor Marijke O.

Het is alweer enkele maanden geleden dat ik een rups tussen de broccoli vond. Een prachtig groene, volledig gecamoufleerd. Ik liet ‘m aan Jip zien. Die vond dat we ‘m eten moesten geven. Goed. De Technicus viste ergens een grote doorschijnende plastic pot vandaan. Ik haalde de blaadjes van de broccoli en de rups kon gaan smikkelen. In plaats daarvan zocht de rups een hoekje op en bleef stil zitten. Langzaam bouwde hij een cocon; elke dag een stukje meer. Toen de cocon klaar was, bleef hij nog meer dan twee weken zitten. Ja, Eric Carle had helemaal gelijk. Toen ging de cocon open en kwam er een heuse vlinder uit! Ik geloof dat de Technicus en ik het nog het meest indrukwekkend vonden.

Vorige week kreeg Jip een quizvraag: Waarin verandert een rups?
Jip: In een pot!

8 thoughts on “De rups in de pot

  1. Whaaaa wat spannend! Zo startte je blog : met rupsje nooit genoeg!! Maar Jip geeft het goede antwoord…. nu stel ik dus maar een andere vraag :-): welke vlinder zagen jullie bij het uitkomen?
    (was ff een week op Terschelling, zonder internet, zonder telefoon….vandaar de late reactie)

    • Jaaaa, rupsje nooitgenoeg was één van mijn eerste logjes! :-)
      Het was een koolwitje, geloven we. Ik heb nog even de rups van het koolwitje gegoogeld, maar het was een rups zonder de grote zwarte vlekken, hooguit met hele kleine zwarte stipjes.
      Leuk, een week Terschelling! Zeker niet voor de vlinders, deze tijd van het jaar, maar je hebt vast andere natuur gezien.

      • We zagen een groep van 24 IJseenden in winterkleed en volop baltsend. Dichtbij in de zon!! Topdag. Het geluid is adembenemend en herinner ik me van onze kanotochten ’s winters door de Zweedse skärgard. Je snapt dat we genoten!!

          • Ik realiseer me opeens dat je schreef: … kanotochten ’s winters… Dat lijkt me heel bijzonder! Daar heb je vast een hoop warme en waterdichte kleding voor nodig. Kampeerden jullie dan ook?

            • Nee hoor we maakten dagtochten en sliepen in een stuga. Maar we hebben het gepresteerd eens bij -10 te kanoën . De dag erna lag de zee dicht! We droegen en waterdicht droogpak met rubber kraag en manchetten die catamaranzeilers ook dragen. We dachten bij omslaan zo nog enige kans te maken….Gelukkig zijn we nooit onvrijwillig omgeslagen~!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s