Jip zei…

… weer een heleboel deze week. De mooiste vragen en opmerkingen hebben we opgeschreven:

Er komt een harmonicabus voorbij rijden.
Jip: Kan die met dat grijze scherpe bochten maken?

Tijdens het ontbijt: Mama, kunnen we ook een nacht terug slapen?

Het regent en we zitten in de bus. Jip wijst naar de voorruit en zegt: Die schoonmaakdingen zitten helemaal aan de buitenkant.
Ik: Ja, dat zijn de ruitenwissers.
Jip: Nee, dat zijn ramenwassers!

Jip heeft een nachtmerrie gehad. De volgende ochtend praten we er nog even over. De Technicus merkt op dat dromen ook fijn kunnen zijn. Jip denkt daar even over na en zegt: Voor mij is dat niet fijn. Voor andere kinderen misschien wel.

Tijdens de lunch, toen er een hoop gepraat werd door iedereen: Papa, in mijn oor kan ik allemaal gepraat opruimen en dan kan ik daar later over nadenken.

Advertenties

Pluk 2 jaar!

Hieperdepiep HOERA!

Slingers, kadootjes, en taart bij het ontbijt. De kinderen vonden het heel spannend. Pluk ging er al vandoor met een kadootje voordat wij het in de gaten hadden, en ze zat al van de taart te snoepen voordat ze de kaarsjes uitgeblazen had. De kleine boef.

Wat is het hard gegaan, het afgelopen jaar! Kijk maar mee:

Pluk 2 jaar

Mijn 2014

Het lijkt een beetje laat voor een terugblik op 2014. Maar mijn jaar, of beter gezegd mijn leven, kreeg een nieuwe wending rond eind januari. In een impuls – dat terwijl ik helemaal niet impulsief ben, en nota bene door iemand die ik via dit blog ontmoette – veranderde ik mijn dieet. Daarmee was ik in één klap van 80% van mijn darmklachten en gewrichtsontstekingen af. Olééé!

Ik veranderde, niet alleen lichamelijk. Door minder pijn en meer energie had ik opeens ruimte voor dingen in mezelf waar ik nooit eerder aan toe was gekomen. 2014 was turbulent en prachtig. En ik zie een 2015 vol nieuwe mogelijkheden.

Ik wens iedereen een goede voortzetting van het jaar!

Divergent

Waar ik enorm van kan genieten, zijn de gedachten van kinderen. Hun associaties en redenaties. Zo kwam Jip laatst in aanraking met een spelletje waarbij hij paren moest zoeken: kop en schotel, tafel en stoel, zon en maan, dat soort dingen. Jip zette de melk op tafel en de maan bij het bed. Heerlijk.

Vanavond deden we een spelletje waarbij Jip de vraag kreeg: Wat gebruik je om te graven?
Jip: Een graafmachine! Maar je kunt ook zelf graven… met je handen.

De rups in de pot

Dit logje is speciaal voor Marijke O.

Het is alweer enkele maanden geleden dat ik een rups tussen de broccoli vond. Een prachtig groene, volledig gecamoufleerd. Ik liet ‘m aan Jip zien. Die vond dat we ‘m eten moesten geven. Goed. De Technicus viste ergens een grote doorschijnende plastic pot vandaan. Ik haalde de blaadjes van de broccoli en de rups kon gaan smikkelen. In plaats daarvan zocht de rups een hoekje op en bleef stil zitten. Langzaam bouwde hij een cocon; elke dag een stukje meer. Toen de cocon klaar was, bleef hij nog meer dan twee weken zitten. Ja, Eric Carle had helemaal gelijk. Toen ging de cocon open en kwam er een heuse vlinder uit! Ik geloof dat de Technicus en ik het nog het meest indrukwekkend vonden.

Vorige week kreeg Jip een quizvraag: Waarin verandert een rups?
Jip: In een pot!

Songogram (+ update)

Sinds ik in Zweden woon, zing ik in een groep. We zijn ongeveer 8 vrouwen en zingen a capella. We treden regelmatig op bij dopen, promoties, bruiloften (al dan niet in een kerk), en andere feesten. Met het geld dat we daarmee verdienen, gaan we af en toe uit eten. We zijn ook in te zetten voor een zogenoemd ‘Songogram’. Dan brengen we een bericht in de vorm van een lied bij iemand aan de deur. Voor vaderdag, moederdag, verjaardagen.

Vorige week kregen we een songogram-verzoek voor een heuse liefdesverklaring. Vandaag vlak na de lunch was het zover. Met z’n drieën togen we eerst naar de bloemenzaak voor een rode roos. Daarna togen we naar het werk van het slachtoffer. Ze dacht eerst dat we haar voor de gek hielden. We vertelden van wie het was en begonnen driestemmig te zingen. De jonge vrouw was zeer ontroerd. Het was, zoals bijna elk songogram, heel gaaf om te doen. Dat de liefde wederzijds mag zijn.

Het lijkt me ook leuk om een keer een huwelijksaanzoek te mogen doen. :-)

Update: de opdrachtgever heeft ons verteld dat het slachtoffer zich de rest van de dag niet meer kon concentreren, en dat ze heeft gezegd dat ze van hem houdt. :-)

De sneeuw en de tandemslee

Gisterochtend is de Technicus nog even 20 kilometer gaan schaatsen, want ’s middags kwam de sneeuw. Sneeuw die dit keer blijft liggen, is de voorspelling. En dat betekent: SLEEËN! Tot grote vreugde van de kinderen.

Maar hoe kan de Technicus in zijn eentje, als ik aan het werk ben, met twee kinderen sleeën? Hij zag het niet zo zitten om twee sleetjes achter zich aan te slepen. De ski-set die bij onze fietskar hoort, kost 200 euro en dat vinden we veel te veel. De Technicus zou de Technicus niet zijn als hij dus niet zelf iets zou bedenken. Hij kocht op de plaatselijke marktplaats een tweede slee en een paar kinderski’s. Totaal: minder dan 10 euro.

De Technicus ging aan de slag. Hij monteerde een paar latjes tussen de sleetjes en de ski’s, zodat hij makkelijker door diepe sneeuw zou kunnen. Ook zette hij een stuk elastiek aan het touw, om gelijkmatiger, zonder veel schokken, te kunnen trekken. Dit alles deed hij al vorig jaar:

Tandemslee

Maar omdat we die winter maar weinig sneeuw hadden, werd de tandemslee nauwelijks gebruikt. Dit weekend was de echte sneeuwdoop. Kilometers door de diepe sneeuw; met gewaxte ski’s ging dat een stuk soepeler. De kinderen in ‘treintje’ van flinke heuvels af; geweldig!

Tandemslee 2

En, de witte wereld is prachtig!