Hallo dagis! Dag dagis!

Vorige week maandag begon Jip op de dagis (dagverblijf), oftewel voorschool. Ik ging met hem mee. De eerste ochtend een uurtje wennen, de rest van de week steeds iets langer. Hier in Zweden is het de gewoonte dat één van de ouders er in het begin bij blijft, en na verloop van tijd steeds langer wegblijft. Het inscholen zou wel een week of twee duren, en waarschijnlijk langer.

De voorschool die wij hadden uitgekozen is een kleine voorschool, met kinderen van 1 tot 6 jaar bij elkaar. De sfeer is familiaal. Voor de zomer kregen wij een brief waarin werd verteld welke kinderen er ingeschoold zouden worden. De groep kwam rond die tijd een keer langs ons huis lopen, en de leidsters wezen ons huis aan en vertelden de kinderen: daar woont Jip en die komt na de zomer bij ons. We hadden er een goed gevoel bij.

Jip vond het vreselijk spannend. Al die nieuwe kinderen en leidsters, die ook nog eens een andere taal spraken. (Jip verstaat wel wat Zweeds, maar heeft nog nooit meer dan een enkel woord gesproken.) Jip kreeg de tijd en ruimte om op zijn eigen tempo te wennen. Ik sprak wat met de leidsters en vertelde over onze intenties: we hebben geen bepaalde tijden ‘nodig’, want de Technicus is toch thuis met Pluk, en Jip zou wat ons betreft slechts een paar uurtjes per week komen.

Toen wilde de locatieleidster met mij spreken. Ze was heel duidelijk en vond dat we moesten kiezen: óf we gaan ervoor, óf niet. Als we Jip op de voorschool wilden hebben, dan moest hij ook 20 uur per week, maar het liefst nog langer, komen. Anders zou hij buiten de groep vallen. De andere kinderen komen namelijk allemaal bijna fulltime – nu de 30-uurs-regel is ingevoerd.

We hebben er even over nagedacht. En toen heel duidelijk nee besloten. Dus, nog geen week na de eerste ochtend op de voorschool, hebben we alweer afscheid genomen. Wij zijn erg blij met onze beslissing en Jip is opgelucht. Het personeel vond het verstandig. Jip wordt niet gelukkig van veel tijd in een groep. Dat hebben ze goed gezien.

Nu zijn we Jip weer aan het uitscholen – hij moet bijkomen van alle indrukken en wordt langzaam weer zijn oude zelf.

Advertenties

6 thoughts on “Hallo dagis! Dag dagis!

  1. Hebben ze ook wel gelijk in, dat hij niet veel minder vaak dan de rest moet komen. En jullie hebben gelijk dat je dan bewust kiest voor helemaal niet.

    Hoe verder? Ga je ooit naar Nederland of gaat hij naar een Zweedse school straks.

    • Ja, daar hebben ze zeker gelijk in! Ik ben blij dat ze het ons nu gezegd hebben, en dat we deze keuze konden maken. Het personeel was trouwens super! Ik zou Jip daar met een gerust hart achterlaten, ik vind 20 uur alleen veel te veel.

      Hoe verder… We hebben een tijd geleden al besloten dat we terug naar Nederland gaan, voordat Jip hier naar school zou moeten (als hij 6/7 is, maar waarschijnlijk eerder). Mochten we voorschool ‘nodig’ hebben, omdat wij allebei willen werken, dan kunnen we dat altijd nog doen. Tot die tijd moeten wij gewoon zelf andere kinderen opzoeken. Dat doen we overigens al, we gaan bijvoorbeeld binnenkort voor de derde keer deze zomer kamperen met een paar bevriende gezinnen. Verder is er de open voorschool, en daar komen ook enkele gezinnen die hun kinderen weinig of niet naar een dagverblijf laten gaan. We hebben afgelopen week met drie gezinnen het contact weer opgepakt.

  2. oh oh de zweedse regeltjes. Ik vind jullie beslissing heel goed ik denk dat hij nu zich beter zal vermaken en andere kinderen ontmoet hij toch wel. Een keer op de radio hier in Zweden: Je kind mist teveel als hij niet naar de dagis gaat want daar zitten de mensen die er voor geleerd hebben. Ik dacht even dat het als grapje bedoeld was…. Maar nee heel serieus, dat sommige kinderen doodop zijn na een lange dag op de dagis daar denken de ouders niet aan en het zelf moeten vermaken van je kinderen al helemaal niet. Nee ik snap het systeem hier niet helemaal, vooral als jezelf niet een keuze mag maken om het iets anders te willen doen. gr Karin uit Gusselby

    • Ja, ik heb zulke argumenten ook veel te vaak gehoord. Dat een kind zich niet goed zou ontwikkelen als het niet naar de dagis gaat. Dat ouders het niet zelf zouden kunnen, want ze hebben er niet voor geleerd. Ik wist de eerste keren niet wat ik hoorde!
      Ik vind het heel goed DAT er dagis bestaat, zodat iedereen zelf kan kiezen. Het personeel vind ik vaak (niet altijd) ook erg goed. Maar de ouders die de mogelijkheid en de zin hebben om het zelf te doen, doen er goed aan om dat te doen! Er heerst een enorme onzekerheid onder Zweedse ouders. En vervolgens denkt men dus ook dat wij het niet kunnen. Vermoeiend… :-)

      Gusselby, dat moest ik even op google maps opzoeken. :-)

  3. Ja, en dan is het ook nog zo dat een moeder die zelf op een dagis werkt (ze heeft er dan voor ‘geleerd’ zou jez eggen) liefst niet haar eigen kind moet hebben in haar dagisgroep……. Dan heeft ze er zeker ineens niet meer voor geleerd….

    • O echt? Pfff…
      Ik ken trouwens wel een handvol moeders hier in de wijk die op een dagis werken, en juist daarom een paar jaar thuis zijn gebleven met hun eigen kinderen. Ze vonden het veel te druk voor kleine kinderen in zo’n grote groep. Hihi.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s