Meer tijd op de voorschool

Afgelopen maand stond er in de lokale krant een artikel met het kopje: Meerderheid vóór meer tijd op voorschool. Het artikel begon als volgt: Kinderen van ouders die werkloos zijn of ouderschapsverlof hebben, moeten meer tijd op de voorschool krijgen. Dat vindt een meerderheid van de lokale politieke partijen, die de aanwezigheid willen verhogen van 20 naar 30 uur per week.

Ik zal eerst even uitleggen hoe het zit. Een voorschool is een kinderdagverblijf, gesubsidieerd door de staat, waar kinderen van 1 tot 5 jaar naartoe kunnen. Het aantal uren per week ‘voorschooltijd’ waarop een kind ‘recht’ heeft, hangt af van de activiteiten van de ouders. Fulltime werk of studie van beide ouders, betekent recht op een fulltime (werktijd + reistijd) plek op de voorschool. Als één van de ouders echter werkloos is of ouderschapsverlof heeft voor een jonger kind, dan is het aantal uren logischerwijs lager. Voorheen gold 15 uur per week; in 2011 is dat verhoogd naar 20 uur. Nu willen de meeste politici dit dus opnieuw verhogen, naar 30 uur per week. De belangrijkste reden die de partijen aanvoeren, is dat de voorschool een grotere pedagogische verantwoordelijkheid heeft gekregen met de invoering van de nieuwe schoolwet in 2011.

Dertig uur per week… Voor je tweejarige*… Terwijl je fulltime ouderschapsverlof hebt en thuis bent met je baby! Dat snap ik dus niet. Natuurlijk is het fijn om af en toe je handen even vrij te hebben. Een ochtendje bij opa en oma, of een middag bij een oppas, dat snap ik helemaal. Maar waarom zou je je kind 4 dagen per week 5 uur lang – en straks dus 5 dagen per week 6 uur lang – naar de opvang sturen, terwijl je zelf thuis bent? Wil niet iedereen zoveel mogelijk tijd met z’n kinderen doorbrengen? Ze worden al zo snel groot!

Afijn, hier is dat dus normaal. Mensen slaan stijl achterover als ze horen dat onze oudste niet naar de voorschool gaat. Als ze niet meteen beginnen over zijn ontwikkeling en dat we hem daarin belemmeren door hem thuis (en in het bos, in de speeltuin en bij vrienden op bezoek) te houden, dan gaat het wel over dat ze niet snappen hoe we dat doen en volhouden. Ik geef toe: het is hard werken. Zeker zonder ouders en andere familieleden in de buurt die even bij kunnen springen. Zeker in een maatschappij waar het zeer ongebruikelijk is om op elkaars kinderen te passen (daar heb je toch de voorschool voor?). Maar kom op, als gezonde volwassene kun je prima een baby en een peuter tegelijk verzorgen en vermaken.

Maar waarom brengen de Zweden hun kinderen dan massaal naar de voorschool? Argumenten die ik hier om me heen hoor, voorzien van mijn commentaar:

  • Er zijn geen leeftijdsgenootjes om mee te spelen. Klopt. Die zitten allemaal op de voorschool. Wij ondervinden dit ‘probleem’ ook. Maar peuters hebben niet elke dag leeftijdsgenootjes nodig. Wél elke dag hun ouders. En voor speelafspraken moeten wij gewoon wat meer ons best doen. Gelukkig zijn er nog steeds genoeg kinderen ‘thuis’.
  • Ik wil me helemaal op de baby kunnen richten. Ehm… misschien had je dan nog een aantal jaar moeten wachten met de tweede?
  • Het is zo druk met twee kinderen tegelijk. Ja, klopt. Dus?
  • De kinderen hebben het zo fijn op de voorschool. Hebben ze het thuis dan niet fijn? Oké, ieder kind is anders en er zijn er vast die het heel leuk vinden op de opvang. Ik hoor het argument echter zó vaak, en zie tegelijkertijd zó vaak verdrietige en eenzame kinderen rondlopen op de 5 voorscholen hier in de straat, dat ik vermoed dat het vooral de ouders zijn die het fijn vinden.
  • Mijn kind heeft stimulans nodig die ik hem niet zelf kan bieden. Ik word altijd verdrietig als ik dit hoor. Veel Zweedse ouders hebben heel weinig zelfvertrouwen. Begrijpelijk als er van alle kanten geroepen wordt dat de voorschool de beste plek is voor je kind. Maar kom op, even googelen en je hebt genoeg ideeën voor een maand aan activiteiten.

Ik kan me erg boos maken om de reden die wordt aangevoerd. Dat de voorschool zo goed zou zijn voor kinderen, vanwege de pedagogische aspecten. Ik geloof dat jonge kinderen geen pedagogiek nodig hebben. Ze hebben hun liefhebbende ouders nodig. Politici blijven roepen dat de voorschool zo goed is voor het levenslange leren van kinderen, maar niemand kan met een wetenschappelijk bewijs komen. Voor mij is dit het zoveelste teken dat ouders in Zweden incompetent worden geacht, en dat men kinderen ziet als het eigendom van de staat. Pfff, ik begrijp het niet en zal het ook niet gaan begrijpen.

* Als voorbeeld neem ik een leeftijdsverschil van 2 jaar tussen de kinderen. Dat komt namelijk het vaakst voor, omdat het financiële voordelen kan hebben. (Een regeling van de staat.)

4 thoughts on “Meer tijd op de voorschool

  1. Ik snap je vurig pleidooi Jasmijn. Ik verwacht dat de visie van de overheid nog wel een keer wordt bijgesteld, maar jij wordt er nu steeds mee geconfronteerd. Ik ben TBM (thuisblijfmoeder) maar als ik opnieuw zou moeten kiezen zou ik toch een kleine part-time baan gezocht/gehouden hebben. Ik blijf nu nl. TBM en kom er niet meer tussen. De arbeidsmarkt is vol en werkgevers kiezen niet iemand die alleen maar huisvrouw was, alhoewel ze niet beseffen dat je daar ook veel kwaliteiten voor moet bezitten.

    Groetjes,

    Dorothé

    • Dat snap ik, dat je achteraf gezien toch een parttime baan gehouden zou hebben. Dat is ook iets waar wij over nadenken – hoe we allebei parttime kunnen gaan werken. We zullen zien wat onze oplossing wordt. :-)
      Ik ben overigens niet ‘tegen’ kinderopvang. Waar ik een probleem mee heb, is dat mensen die betaald ouderschapsverlof hebben (dat is hier ongeveer anderhalf jaar per kind) hun oudere kind zoveel mogelijk uren naar de opvang sturen (die ook bijna geheel door de staat bekostigd wordt). Ik ken mensen die naast hun ouderschapsverlof zogenaamd een cursus gingen doen, zodat de oudste een dag extra naar de opvang kon. Dan zeiden ze achteraf dat ze het tentamen niet gehaald hadden, terwijl ze in feite nooit aan de cursus begonnen waren.
      Maar goed, wij genieten lekker van het ouderschapsverlof en de tijd met twee kinderen thuis! :-D

  2. mijn kinderen gaan naar de opvang omdat mijn man en ik werken, daarna halen we ze zo snel mogelijk weer op om lekker samen te zijn. Ook hier in Nederland zie ik dat vaak anders.

    kan je in Zweden ook kiezen voor een minder aantal uren? kan me best voorstellen dat het leuk is voor een kind om 1 of 2 ochtendjes samen met leeftijdgenootjes te zijn en als ze ouder zijn, is af en toe los van papa of mama iets ondernemen misschien ook goed, maar als de keus is 20 of 30 uur of anders niets, zou ik ook snel afhaken!

    • Ja, gelukkig kun je kiezen voor minder uren. Ik weet niet wat het minimum is, maar dat is zeker niet meer dan 15 uur. Vijftien uur zou ik nog steeds te veel vinden voor Jip, terwijl één van ons thuis is met Pluk. Zoals je zegt: 1 of 2 ochtenden zou leuk zijn en misschien doen we dat wel voor Jip het komend voorjaar (dan wordt hij 3). Aan de andere kant, we gaan al naar de open voorschool met de kinderen. Ik zal eerst eens informeren wat het minimum is.
      Het is niet de crèches waar ik een probleem mee heb, of de keuzes die mensen daarin maken. Wat ik erg vind, is dat de regering roept dat de opvang de beste plek is voor ieder kind. En dat de grote meerderheid dat lijkt te geloven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s