Geluiden

Jip is gevoelig voor geluiden. Ook voor drukte en stress, maar vooral voor geluid. Dat was hij als baby al. Hij kon niet slapen als er ergens vreemde stemmen klonken. Hij schrok zich helemaal wezenloos van een klittenbandje dat losgetrokken werd. En hij huilde als we Engels spraken, waaruit we opmaakten dat hij het Zweeds wél begreep.

Jip raakt nog steeds makkelijk gestrest van geluid. Op de Open Voorschool wil hij liever naar huis als het wat drukker is. Een bromvlieg in de kamer houdt hem van zijn spel. Als we gaan stofzuigen, wil hij gehoorbescherming op. Als Pluk huilt, doet Jip zijn handen over zijn oren en zijn ogen dicht. Als ik op een voor hem verkeerd moment begin te zingen, roept hij ‘Nee mama, niet doen mama!

Maar hij is ook geïnteresseerd. Hij vertelt ons regelmatig enthousiast dat de koelkast of de vriezer of de broodbakmachine geluid maken. (Hoewel hij er soms een plakbandje overheen wil plakken om het apparaat niet meer te horen.) Bij een onbekend geluid houdt hij zijn hoofd scheef en zie je hem nadenken: dát moet geanalyseerd worden. Sinds kort is hij helemaal dol op piano spelen. Zorgvuldig speelt hij met één vinger toonladders – toets voor toets, niet te hard. Pluk mag niet meespelen, want die ramt te hard. Mama ook niet, want die doet meerdere tonen tegelijk.

Sinds november vorig jaar gaat Jip elke week naar muziekles, samen met de Technicus. Jip blijft dan de hele les dicht bij z’n vader. Met grote open ogen houdt hij alles zo veel mogelijk in de gaten. Soms met z’n handen over zijn oren. Maar hij vindt het wel degelijk leuk!

Deze week was de eerste muziekles na de zomerstop. Jip keek er erg naar uit. De les bestaat altijd uit verschillende onderdelen, waarbij gezongen, gespeeld, gevoeld, geluisterd en gedanst wordt. Halverwege ging de muziek vrij hard aan. Jip bleef gewoon op schoot zitten, schijnbaar onberoerd. Maar toen de Technicus goed keek, zag hij dat Jips mooie ogen vol tranen stonden. Arme jongen. Hij wíl zo graag, maar hij kán het (nog) niet! Ze zijn even naar buiten gegaan. Even later wilde Jip de deur op een kier om beter te kunnen luisteren. Nog een minuut later wilde hij weer naar binnen.

Hij wordt groot. Hij is flink. Ik ben trots.

Advertenties

7 thoughts on “Geluiden

  1. En jullie respecteren en bewaken zijn grenzen, fantastisch! En daar ben ik dan weer trots op., prachtig stukje. Ik hoop dat alle ouders van kinderen met ‘gevoelige’ oren dit lezen.

  2. Zeer herkenbaar. Mijn oudste is heel gevoelig voor geluiden, smaken, alles wat ik niet (meer) opmerk… Best lastig soms, en ja, ben dan ook wel eens ongeduldig (bloos). Mijn jongste is ook gevoelig, maar hij vindt muziek ook echt leuk, kan daar echt van genieten. al vanaf jonge leeftijd (oudste werd er alleen maar bang van, nu vindt hij er niets aan op wat grappige liedjes na).

      • Dat ongeduldig worden herken ik wel :-( Als ik zelf moe ben, vind ik het soms lastig om mee om te gaan. Maar even ademhalen en me bedenken dat het voor hem nog veel moeilijker is, is voor mij meestal genoeg.
        Jip lijkt juist te ‘compenseren’ met smaken. Hij is bijvoorbeeld al heel lang dol op olijven en wil soms los allerlei kruiden op zijn bord om die puur op te eten.

  3. Eigenlijk is het met heel veel dingen zo bij kinderen…. ook de smaak bijv. ze proeven veel meer dan wij. Het kan zijn dat bij sommige zintuigen het sterker is als bij anderen. Prachtig beschreven.

    groetjes,

    Dorothé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s