Een week van Jip en Pluk

Week van Jip en PlukMaandagochtend: Open Voorschool – veel bouwen en puzzelen
Maandagmiddag: Speeltuin met de gele glijbaan – Jips favoriet

Dinsdagochtend: Wederom Open Voorschool – kleien was dé activiteit voor Jip
Dinsdagmiddag: De boekenbus was er, maar we gingen naar de tuin – de laatste bessen van het seizoen plukken

Woensdagochtend: Alweer Open Voorschool – kettingen rijgen met rietjes in stukken van 1 tot 3 cm geknipt
Woensdagmiddag: Een ‘thuismiddag’ – beetje rommelen, huishouden en natuurlijk even buiten spelen

Donderdagochtend: Op de fiets naar de Ikea – bakvormpjes e.d.. om thuis ook zo leuk te kunnen kleien
Donderdagmiddag: Nu wél de boekenbus – en op de terugweg langs de ‘klimrotsen’

Vrijdagochtend: Tijd voor boodschappen bij supermarkt ICA – geloof het of niet, maar dat vind ik gezellig om mét de kinderen te doen
Vrijdagmiddag: Zandkoekjes bakken – uiteraard met de nieuwe vormpjes van Ikea

Zaterdagochtend: Schoonmaakronde in huis – en daarna nog een poosje buiten spelen
Zaterdagmiddag: Met de duplo bouwen – dat gaat het best samen met papa

De zondag verdient meer dan twee zinnen. ’s Ochtends maakten we een wandeling langs Mälaren, het meer hier in de buurt. We namen ieder een kind op de rug, stapten in de bus en een kwartier later waren we er. We slenterden in ruim een uur, overal kijkend en genietend, naar een strand. Toen aten we wat lekkers en liepen in 30 minuten terug naar de bus. Het was de eerste keer in hele lange tijd dat we een wandeling maakten – iets dat de Technicus en ik een paar jaar geleden bijna elk weekend deden. We wandelden omdat het mooi weer was, omdat we er zin in hadden, en omdat de omgeving zo gaaf is. Het voelde bijzonder luxe om hier de tijd en energie weer voor te hebben. We hebben afgesproken dat we elk weekend een ‘bijzonder uitstapje’ gaan overwegen.

Uitstapje Mälaren

Zondagmiddag wilde Jip kleien zoals op de Open Voorschool. We maakten blauwe klei volgens onderstaand recept, pakten de bakvormpjes van Ikea en allerlei andere accessoires (zoals de knoflookpers, de deegroller en kinderbestek) en installeerden Jip aan de keukentafel. Vervolgens heeft Jip DRIE UUR aan één stuk zitten kleien! Hij bakte koekjes, broodjes, pannenkoeken en nog veel meer. Hij sneed van alles in stukjes en gaf iedereen hapjes. We vinden het opvallend hoe hij groeit in zijn spel. Waar hij tot voorheen vooral bouwde en puzzelde, fantaseert hij nu. Spelen op een heel andere manier; erg leuk om te zien.

Kleien

Recept voor klei

  • 5 dl bloem
  • 2 dl zout
  • 2 el aluin
  • 1-2 el olie
  • 4 dl kokend water
  • kleurstof

Meng bloem, zout en aluin
Kook het water en voeg olie en kleurstof toe
Meng alles door elkaar

De klei is in de koelkast meerdere weken houdbaar. Bij hergebruik eventueel een paar seconden opwarmen in de magnetron. Bij uitdroging een heel klein beetje water toevoegen en opnieuw kneden.

Advertenties

Het familiebed – 3 weken later

Even ter herinnering: Pluk sliep al in het aanhangbed naast mij, Jip kwam er zo goed als elke nacht bij kruipen. Hij had een langer bed nodig en zo ontstond het familiebed. Hoe is dat nu, bijna 3 weken later?

Het is zo. Van de ene dag op de andere slaapt Jip de hele nacht door. Niet elke nacht, maar wel bijna. Is het familiebed dan eigenlijk niet meer nodig? Integendeel, denken wij. Jip ligt de hele nacht vlak naast de Technicus, hoeft dus geen moeite meer te doen om nabijheid te zoeken, is daardoor rustiger en slaapt door.

’s Ochtends wordt Jip vaak stralend wakker, kruipt boven onze slaperige hoofden langs regelrecht naar Pluk. Klop klop Pluk, wakker worden, zegt hij, terwijl hij zachtjes op haar buik klopt. Waarop Pluk óók stralend wakker wordt, omdat ze haar grote broers grootste fan is.

Update (20/8) Vanmorgen zei Jip: Jip heeft fijn bed van papa kregen.

De week overleefd

We hebben de week overleefd. De week waarin Pluk zowel tanden als een vaccinatie kreeg. De week waarin Jip erg moe was door zijn onregelmatige, en vaak te korte, middagslaapjes. De week waarin ik wel wat extra handen had willen hebben.

Onze overlevingsstrategieën waren:

  • VEEL naar buiten – speeltuinen, het vennetje in ‘ons’ bos, de mierenhopen voor ons huis… dat soort dingen doen ons ontspannen
  • Simpele en vooral snelle maaltijden bereiden
  • De Technicus vragen een uurtje mee te helpen – het grote voordeel van studeren en je eigen tijd in kunnen delen!
  • Het huis een bende laten worden en je er niets van aan trekken

Toen was het weekend en moest er hoognodig schoongemaakt worden. Dat viel overigens nog niet mee met bezoek van onze pseudo-oma (gezellig en intensief), administratief geregel, vermoeide kinderen en Pluk die gisteravond 6 keer moest overgeven (dus nóg meer schoon te maken). Maar het is gelukt. Het huis is klaar voor komende week. Nu ik nog. Vroeg naar bed, lijkt me een goed plan.

Pluk voert mama

We zitten aan tafel. Pluk eet zoals gewoonlijk het meeste zelf: gebakken aardappel, reepje paprika, reepje komkommer. Opeens trekt ze me aan m’n mouw naar zich toe. Geconcentreerd stopt ze het reepje paprika in mijn mond. Ik bijt erop en laat merken dat ik het lekker vind. Dan stopt ze de paprika in haar eigen mond, terwijl ze mij nauwkeurig in de gaten blijft houden. Haar oogjes glunderen. De paprika gaat mijn mond weer in. Mmmm zeg ik. Pluk lacht hardop. De paprika gaat weer naar Pluk, waarna het nog een derde keer bij mij terecht komt.

Wauw, wat is ze toch heerlijk expressief!

Nog meer papa’s en mama’s

We moeten hier in huis onze draai vinden. De Technicus is weer hard aan het studeren en ik heb ouderschapsverlof, geen vakantie meer. De kinderen zijn moe. Pluk omdat ze tanden krijgt en Jip omdat hij regelmatig zijn middagslaap overslaat. Het is een hectische ochtend.

Jip: We moeten nog een paar mama’s kopen.
*slik*
Ik begrijp meteen wat hij bedoelt.
Ik: Wil je nog een paar mama’s erbij zodat mama jou vaker kan knuffelen?
Jip: Ja. En nog een papa kopen. Eentje die met Jip speelt.

Och lieve schat. Ik zou willen dat ik op z’n minst een paar extra handen kon kopen!

Nieuwe papa

Jip en de Technicus rennen over straat, hand in hand.

Jip: Als papa omvalt, dan moeten we papa weer rechtop zetten.
En als papa dan kapot is, dan moeten we een nieuwe papa kopen.

T: In welke winkel kunnen we een nieuwe papa kopen?
Jip: In heel véél winkels.
T: Maar weet je wat het probleem is? Er is maar één papa!
Jip: En maar één Jip!

One of a kind. Zo is het maar net.

Kinderen achteruit

De Zweden (Scandinaviërs in dit geval) houden van veiligheid, vooral als het om de kinderen gaat. Zo rijden praktisch alle kinderen onder de 5 in de auto achteruit en zitten kinderen tot een jaar of 12 op een zittingverhoger. Overdreven, of niet? Ik wist nooit zo goed wat ik ervan moest denken. Tot we zelf kinderen kregen en ons in de kwestie gingen verdiepen.

Het is eigenlijk heel simpel: kijk het filmpje http://www.rearfacing.co.uk/

Door hun grote hoofd, onderontwikkelde wervels en zachte schedel, zijn kinderen veel kwetsbaarder dan volwassenen. Achteruit rijden is voor jonge kinderen vijf keer veiliger dan vooruit rijden. Kinderen in Zweden hebben een aanzienlijk kleinere kans om om te komen in auto-ongelukken dan kinderen uit andere landen. Ook ongelukken met ernstig letsel komen vele malen minder voor. En wat betreft zittingverhogers: die zijn niet bedoeld om je kind beter uit het raam te kunnen laten kijken. Zittingverhogers zorgen ervoor dat de gordel over de bovenbenen loopt, in plaats van over de maag. Bij kinderen zijn de heupen namelijk nog niet ver genoeg ontwikkeld om de klap bij een ongeluk op te vangen.

Het verbaast mij dat achteruit rijden in de rest van Europa nog niet standaard is. Dat zijn van die dingen waar je achter komt als je een poos in een buitenland woont – dat gewoontes sterk kunnen verschillen en dat landsgrenzen (nog) helemaal niet zo vaag zijn als ik dacht.

Meer informatie:
http://www.achterwaarts.nl/over
http://www.homebizlifestyles.com/kyledavidmiller/car-seat-safety-rear-facing-is-safest.html
http://www.rearfacing.co.uk/