De laatste hobbel

Een paar weken geleden stuurde Janneke een pakketje naar ons op. Voor Pluk. Nu worden pakjes hier niet aan de deur afgeleverd of aan de buren gegeven, maar ze belanden 5 kilometer verderop bij een winkel. Je krijgt dan een briefje in de bus en kunt met dat afhaalbewijs en je identiteitsbewijs je pakje ophalen. Binnen 2 weken. We hadden echter één probleem: Pluk heeft nog geen identiteitsbewijs. Voor een paspoort voor Pluk zouden we met een stapel nog te ontvangen formulieren naar de Nederlandse ambassade in Stockholm moeten, waarna we een aantal weken later haar paspoort konden krijgen. Geen optie dus.

Allereerst maar eens met de post bellen. Staat het op haar naam? Nee, dan kunt u het niet met uw eigen ID-kaart afhalen. De verzender zou schriftelijk de naam kunnen veranderen, maar dat kostte 200 kronen (ruim 20 euro). Beetje zonde. Maar er was nog een optie. Met een officiële brief van de belastingdienst waarop staat dat wij haar ouders zijn, konden we het ook proberen.

Het volgende telefoontje ging daarom naar de belastingdienst. Ja, we kunnen het formulier vandaag opsturen, maar daar staat haar naam dan nog niet op. We hadden Pluk’s naam nog niet eens opgegeven, daar heb je namelijk 3 maanden de tijd voor. Als we dat formulier vandaag opsturen, hoe lang duurt het dan voordat haar naam geregistreerd is? Dat zou zo’n 2 tot 4 weken duren. Maar, als u over een paar dagen even terugbelt, dan kunnen we de procedure versnellen. Ok, dan proberen we dat. (Ik was blij dat Pluk’s echte naam op het pakket stond, anders hadden we haar nog officieel Pluk moeten noemen.)

Twee dagen later belden we terug en het gewenste formulier werd opgestuurd. Nog een paar dagen later konden we, gewapend met afhaalbewijs, formulier van de belastingdienst, en paspoorten van de Technicus en mij, het pakket eindelijk afhalen! Net binnen de 2 weken. De Zweden zijn behoorlijk bureaucratisch, maar als je ze een beetje achter de broek zit, kun je een hoop voor elkaar krijgen.

En toen mochten we, onder webcam-contact met Janneke, de doos uitpakken. De quilt is prachtig! Janneke beweert dat er een gerepareerd gat in zit, maar ik geloof dat ze zich vergist met een van de vele andere quiltjes, want wij kunnen het echt niet vinden! ;-) Verder zat er een boek in voor Jip. Mijn grote ontdekboek, met op elke bladzijde minstens één uil. Er is geen betere timing, vanwege zijn uilenliefde op het moment. Verder zat er een grote stapel tuinierstijdschriften in de doos. Super om ideeën uit te halen voor ons tweede seizoen als amateurtuinders. En als laatste: een bakje met gedroogde appel. Wat is dat lekker! Janneke, nogmaals bedankt!

Advertenties

4 thoughts on “De laatste hobbel

  1. Het gat zit volgens mij bij het blad tussen het blad en de onderkant aan een van de zijkanten. Begrijp je? net schuin eronder….. Alshet niet bij het blad is, is het bij het rupsje, ook aan de zij-onderkant ervan…. Succes met zoeken!

  2. Pingback: Voedsel drogen | Kungslilja

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s