Bevalling en kraamtijd in Zweden

Ik krijg regelmatig de vraag wat de verschillen zijn rond bevalling en kraamtijd in Nederland en Zweden. Op zich verschillen deze twee landen natuurlijk niet heel veel van elkaar, maar er zijn een aantal dingen heel anders geregeld.

Waar in Nederland vrij veel vrouwen thuis bevallen, komt dat in Zweden bijna niet voor. Op formulieren voor bijvoorbeeld de verzekering wordt zelfs gevraagd in welk ziekenhuis het kind is geboren, niet wáár het is geboren. In Zweden worden ongeveer honderd kinderen per jaar gepland thuis geboren (en nog eens honderd ongepland). Daarvan zijn ongeveer 20 bevallingen gepland zonder verloskundige erbij. De voornaamste reden daarvoor is dat thuis bevallen in de meeste provincies niet vergoed wordt. Je moet dan zelf de verloskundige hulp betalen, à 2500 euro. Toen ik hier een paar maanden geleden achter kwam, was dat een behoorlijke teleurstelling. Ik zou best graag thuis bevallen zijn (of in ieder geval de keuze gehad hebben), maar dat was te duur.

We hebben overigens erg goede ervaringen in het ziekenhuis – aardige, competente mensen, en er wordt goed naar je geluisterd. Verder is er een groot scala aan pijnbestrijding te allen tijde beschikbaar. Een goede zaak, omdat ik eigen keuze hierin heel belangrijk vind.

Kraamverzorging is in Zweden heel anders geregeld dan in Nederland. Ten eerste krijgt de vader 2 weken vrij. Heel fijn: je man om je heen in plaats van een vreemde, en vader kan een band opbouwen met zijn kind. Daarnaast kun je zonder medische reden 10 dagen op de kraamafdeling in het ziekenhuis blijven. Vaders mogen daar ook logeren. Er wordt zoveel mogelijk geprobeerd om families hun eigen kamer te geven. Toen Jip geboren was, hebben we een dag op de kraamafdeling doorgebracht om hulp te krijgen bij de borstvoeding. Na de geboorte van Pluk zijn we dezelfde dag naar huis gegaan.

Als je binnen een paar dagen naar huis gaat, zijn er de “verloskundigen onderweg.” Je wordt dan elke dag gebeld met de vraag of het goed gaat. Als het ook maar enigszins nodig is, komt er iemand langs. Sowieso komen zij een paar keer langs voor de hielprik (die overigens in de hand gedaan wordt) en om te meten hoe geel de baby is.

Na een week wordt de zorg overgedragen aan het (kinder)zorgcentrum, een soort consultatiebureau. Ik geloof niet dat hier grote verschillen met Nederland zijn.

Wat nog wel grappig is om te vertellen, is wanneer je de naam van je kind op moet geven. Een kind krijgt bij de geboorte in het ziekenhuis binnen een paar minuten een persoonsnummer. Zoals Janneke ook al eens schreef, een persoonsnummer is in Zweden erg belangrijk – zonder persoonsnummer besta je niet. Vervolgens krijg je een paar dagen later een formulier thuisgestuurd waarop je de naam van je kind in moet vullen. Je wordt verzocht dat formulier binnen drie maanden terug te sturen. Doe je dat niet, dan krijg je een herinnering. Een groot verschil met Nederland dus! Het is hier vrij normaal dat ouders er een week of wat over doen om een naam te kiezen en eerst het kind leren kennen.

8 thoughts on “Bevalling en kraamtijd in Zweden

    • Het gaat goed met ons allemaal! De Technicus en Jip zijn weer terug uit Nederland en hebben het heerlijk gehad. Ik zal binnenkort weer eens een logje schrijven over onze dagelijkse bezigheden.

    • Voor Jip hadden we maanden van tevoren al een naam en zijn die ook meteen gaan gebruiken. Dat beviel goed, hij ging als het ware al leven voor alle vrienden en familie ver weg. Voor Pluk vonden we het lastig, en dat we het geslacht niet wisten, maakte het ook niet makkelijker. We wilden wel graag een naam voor ze geboren zou worden. Drie dagen voor ze zich meldde, hadden we besloten. :-)

  1. Leuk om te lezen hoe het er in Zweden aan toe gaat. Jammer dat thuis bevallen niet echt gestimuleerd wordt, maar het is dan wel weer een voordeel lijkt me dat je in het ziekenhuis kunt bevallen en er veel mogelijkheden zijn qua pijnbestrijding. Daar hoor ik in NL nog wel eens andere verhalen over.

    • Ja, daar heb ik uit Nederland ook andere verhalen over gehoord! Ik vond het met m’n eerste bevalling erg fijn om te weten dat er zo veel beschikbaar was. Ik wilde alles graag zo natuurlijk mogelijk, maar had geen flauw idee of dat zou lukken. Juist door te weten wat er allemaal mogelijk was tegen de pijn, was ik er denk ik minder bang voor.

  2. Pingback: De laatste hobbel | Kungslilja

  3. Hallo
    Leuk om te lezen hoe het bij jullie gaat qua Kraamzorg.
    Ik ben een ZZP’er in de Kraamzorg en zo af en toe mag ik kramen in het buitenland.
    Dus mocht er bij jullie in Zweden nog meer Nederlanders wonen en die willen Nederlandse Kraamzorg kunnen ze eventueel een kijkje nemen op mijn site.
    http://Www.kraamzorgdekogge.com

    Met vriendelijke groet

    Carla Dol
    Kraamzorg de Kogge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s