Samen slapen

Om vijf voor zes word ik wakker. Jip staat met z’n grote open ogen in zijn bed naast me en zegt zachtjes mama. De Technicus ligt in de woonkamer te slapen. Niet romantisch, wel het beste op dit moment. Ik til Jip op en zet hem naast me in bed. Hij kijkt rond en vertelt in een stuk of tien gebaren wat hij ziet. Dan slaat hij zijn armpjes om mijn nek, legt zijn wang op de mijne en slaakt een diepe zucht. Zo slaapt hij verder. Ik voel het gewicht van zijn hoofd op het mijne. Ik ruik z’n huid, zijn warme lijfje tegen me aan, z’n haren kriebelen. Ik lig heel stil; wil zo lang mogelijk van dit moment genieten. Ik denk aan Pluk en dat ik mijn twee kinderen nu heel dicht bij me heb. Zo intiem, zo puur.

Om kwart voor zeven worden we weer wakker. Nu gaan we papa een knuffel geven.

Advertenties

Allemaal ziek

Verkouden, hoofdpijn, grieperig… Dat waren we alledrie tegelijk. Jip werd ’s nachts om het uur wakker omdat hij niet door zijn neus kon ademen en moest hoesten. Dat betekende voor één van ons gebroken nachten. En overdag voor Jip zorgen terwijl je eigenlijk in bed hoort te liggen, is ook niet bevorderlijk voor je herstel. Het huis is een bende, want sinds een week doen we alleen het absoluut noodzakelijke. En dat is niet veel!

Gelukkig hebben we vannacht weer eens goed geslapen; Jip sliep van 7 uur ’s avonds tot half 8 ’s ochtends! We voelen ons allemaal weer een stuk beter!

Korte fietsvakantie

Moedig, op fietsvakantie met anderhalf kind!” zei een vriendin van tevoren. Lachend antwoordde ik dat het halve kind echt nog niet meetelde. Meer ongelijk kon ik niet krijgen.

De Technicus en ik zijn al vaker samen op fietsvakantie geweest. We vinden het beiden heerlijk! Lekker bewegen en ergens komen. Je ziet, hoort, en ruikt alles om je heen. Met auto of trein op vakantie voelt als televisie kijken vergeleken met fietsen. Dit jaar was de eerste fietsvakantie met z’n drieën. We waren van plan om de oostkust te gaan verkennen – daar waren we nog nooit geweest. Tussen de 20 en 40 kilometer per dag leek ons een redelijk doel. We wilden zo veel mogelijk op campings gaan staan. ‘Wild kamperen’ is ontzettend leuk, maar het kan veel tijd kosten om een geschikte plek te vinden. Tijd die Jip in de fietskar zou moeten doorbrengen met het risico verveeld te raken.

De eerste dag begon met alle klaargelegde spullen in de tassen stoppen. Jip vond het machtig interessant allemaal. Hij had ook al twee dagen lang onze fietsen in de woonkamer zien staan, die de Technicus ‘vakantieklaar’ aan het maken was. Om half 4, veel later dan gepland, fietsten we eindelijk weg. De eerste camping was gelukkig slechts 20 kilometer verderop. De route was mooi – idyllische Zweedse huizen, veel langs meren en een stoomtrein die voorbij kwam. We kregen meteen een vakantiegevoel. Onderweg hebben we veel met Jip gepraat en dingen aangewezen. Gebarentaal bleek ook nu erg handig – we hadden hem nooit kunnen verstaan met de wind langs onze oren. Die avond genoten we van het primitieve koken, de beestjes die Jip verwonderd aanwees, het eten in de buitenlucht, en het geluid van regen op de tent.

De volgende ochtend was Jip om 5 uur wakker en helemaal klaar voor een nieuwe dag buiten. We zaten dan ook vroeg weer op de fiets. De volgende camping lag 45 kilometer verderop. We vonden dat vrij ver, maar zouden daar 2 nachten blijven en van daaruit lagen de campings ongeveer 20 kilometer uit elkaar. Na een paar kilometer spotte de Technicus een groep cantharellen in de berm. Binnen een kwartier hadden we 4 liter bij elkaar geplukt. Dat zou een lekkere maaltijd worden! Snel weer verder, het zou nog een lange dag worden. Na een korte stop bij een supermarkt, installeerden we ons in een speeltuin om te lunchen. We waren nog geen 20 kilometer onderweg en ik wist dat ik de 45 bij lange na niet zou gaan halen! Gelukkig was er een paar kilometer verderop een zogenaamde badplaats. Dat zou best een goede wild-kampeer-plek kunnen zijn. Misschien ook niet. In dat geval zouden we verder gaan nadenken.

De badplaats was geweldig! Typisch Zweeds. Er stonden een grote en een kleine picknicktafel, een mand met speelgoed, een wc en twee omkleedhokjes. Er lag een mooie houten steiger het water in en een prachtig grasveld om een tent op te zetten. Het was goed verzorgd en bijzonder rustig. Er lagen een paar zomerhuisje omheen, dus we waren niet helemaal alleen. Hier zouden wij blijven. Oh, wat een geluk! Het was nog vroeg in de middag, dus we hebben heerlijk gezwommen en met Jip gespeeld. Tot het tijd was om eten te maken met een deel van de cantharellen. Toen Jip in bed lag, besloten we om pas de volgende ochtend te beslissen wat we zouden doen – verder fietsen, blijven, of terug naar huis.

De volgende dag was het wederom heerlijk weer en we besloten op dezelfde plek te blijven. We besloten ook om pas de volgende ochtend verder te beslissen. Misschien wel het beste besluit van de vakantie. Niet wetend wat je verder gaat doen, hoe lang de vakantie nog duurt en waar je naartoe gaat. Puur genieten van het moment. Het werd een heerlijke dag. Jip begon aan het koude water te wennen en de lol te zien van nat gespetterd worden. We plukten wilde frambozen en bessen en aten er handenvol tegelijk van. Dit was wat de Zweden zomer noemen. Die avond, toen Jip in bed lag, namen de Technicus en ik een duik in het iets te koude water en zagen al zwemmend de zon ondergaan.

Het fietsen in combinatie met kamperen en alles wat daarbij hoort, waren vrij zwaar voor mijn zwangere lijf. Daarom pakten we de volgende ochtend de boel in en fietsten richting huis. Als de badplaats halverwege leuk was, dan zouden we daar nog een nacht blijven. De plek bleek leuk, maar erg massaal, dus gegarandeerd jongeren tot diep in de nacht. Dus na een lunch en verfrissende duik fietsten we door en kwamen aan het eind van de middag thuis aan. Daar genoten we van nog bijna een week vakantie.

Enkele tips voor fietsen met kinderen

  • Neem voldoende pauzes met veel bewegingsmogelijkheden.
  • Fiets zoveel mogelijk tijdens de slaapmomenten van het kind.
  • Zorg voor een fietskar met goede vering en een comfortabele positie voor het kind.
  • Doe tijdens het fietsen altijd het net over de kar; steentjes van je eigen achterwiel kunnen de ogen beschadigen.
  • Geef je kind NIETS te eten tijdens het fietsen, hoe verleidelijk het ook is! Een jong kind kan zich makkelijk verslikken en zelf heb je dat pas in de gaten als het te laat kan zijn.

Tot slot

De Technicus’ beste uitvinding van deze vakantie: een haakje aan de helm van Jip, dat bevestigd kon worden aan een horizontaal gespannen elastiek. Zo bleef Jip’s hoofd in een fijne positie tijdens het slapen.

Operatie moestuin

In onze poging om eenvoudig, zuinig en milieuvriendelijk te leven, ontbrak het tot voor kort nog aan een groentetuin. Daarom zijn we vorig jaar gaan informeren wat een tuin hier vlakbij moet kosten. Het antwoord was 225 kronen (ongeveer 25 euro) per jaar, voor een stuk van 60 vierkante meter! Daar hoefden we geen twee keer over na te denken. We kozen uit de tuinen die vrij stonden eentje aan de rand, zodat we er makkelijk met wandelwagen naar toe zouden kunnen, en zodat Jip wat ruimte had om rond te lopen.

Het was het einde van het seizoen, dus we hebben de wildernis die 7 jaar niet gebruikt was, omgespit en de wortels zo veel mogelijk dood laten vriezen. Dit jaar begon met grondiger omspitten en wortels uit de aarde vissen. Dat was een heel karwei, dat de Technicus op zich heeft genomen. Hij houdt wel van die beweging. Verder spraken we af dat de tuin vooral een project zou zijn voor de lol. Hij We zouden niet proberen om zo veel mogelijk te oogsten, maar vooral om ervan te leren. Zo’n instelling is erg nuttig voor een stel perfectionisten als wij. :-)

Inmiddels is de tuin een heerlijke plek geworden, waar we graag en regelmatig naartoe gaan. Jip vindt het fantastisch (het gebaar voor tuin was dan ook snel geleerd), plukt er vooral bessen en frambozen en zit onder de modder als we weer naar huis gaan. De Technicus doet het meeste onderhoud – spitten, onkruid wieden, water geven – en ik houd vooral van oogsten en de oogst verwerken. Dit jaar hebben we courgette, pompoen, aardappels, koolrabi, bieten, pastinaak, boerenkool, peultjes, bessen, aardpeer en komkommer. Op het balkon kweken we kerstomaatjes, rucola, snijsla en spinazie. We zijn erg tevreden over de zaden (peultjes en boerenkool) van Vreekes Zaden. Afgelopen week hebben we een heleboel aarbeienplanten gekregen van Janneke. Vanmiddag zag Jip daar al twee rijpe aardbeien aan zitten, heerlijk!

We hebben ook al een hoop geleerd, het meeste van andere tuinders die al jaren actief zijn. Zo hebben we geleerd hoe je aardappels in de hoogte kunt laten groeien. Zij schreef er al over: je gooit er elke keer een schep aarde bij en de planten groeien maar door. Niet alleen handig bij gebrek aan ruimte, maar ook krijgen de aardappels warmte van opzij, waardoor ze sneller groeien. Het schijnt dat je op deze manier 100 kilo van een vierkante meter kunt halen. We zijn benieuwd! Ook hebben we geleerd over het bevruchten van courgette en pompoen. Er komen namelijk mannetjes-bloemen op steeltjes aan, en vrouwtjes-bloemen met een vrucht. Je neemt dan een mannetje, maakt de vrouwtjes iets verder open en stipt ze aan. Als de vrouwtjes niet bevrucht worden, sterven de vruchten af als ze nog heel klein zijn. Het lijkt te werken – we hebben meer courgette dan we op kunnen. We hebben ook nog een hoop andere dingen geleerd, bijvoorbeeld dat koolrabi knollen op steeltjes vormt, dat pompoen alle kanten op kruipt, en dat je van bessenstruiken de takken naar de grond toe kunt buigen om nieuwe struiken te krijgen. Langzaamaan worden we steeds iets minder leken op tuiniergebied.