Babygebaren

Toen ik zwanger was van Jip, las ik in een krant een enthousiast stuk over babygebaren. Na nog wat googlen en lezen, was ik overtuigd: dit gaan wij proberen. Het is verreweg het beste dat we tot nu toe in onze korte carrière als ouders gedaan hebben.

De Amerikaanse doventolk Joseph Garcia zag in de jaren ’80 dat kinderen van dove ouders eerder konden communiceren dan kinderen van horende ouders. Naar aanleiding daarvan is hij onderzoek gaan doen en ontdekte dat kinderen vanaf 8 maanden in staat zijn om door middel van gebaren hun behoeften aan te geven.

Wij zijn met gebarentaal begonnen toen Jip 6 maanden oud was, zelfstandig kon zitten, en wij dus vaker onze handen vrij hadden. Een heleboel waardevolle tips haalden we uit het boek Babygebaren van Lissa Zeviar. We begonnen met 12 gebaren die we regelmatig konden gebruiken, zoals eten, drinken, speen, bal, boek, meer. Het was niet moeilijk om de gebaren te leren, want de meeste gebaren zijn erg voor de hand liggend. Het lastigste was om onszelf er steeds aan te herinneren om de gebaren te gebruiken. Verder is het gebruik van babygebaren heel simpel. Je praat gewoon en gebruikt tegelijkertijd het gebaar dat je kent. Bijvoorbeeld: “Kom, we gaan eten.” Of: “Wil je je speen?” En: “Zullen we met de bal spelen?” We merkten al snel dat Jip de gebaren begreep. Heel af en toe maakten we bijvoorbeeld alleen het gebaar voor speen zonder er iets bij te zeggen. Hij reageerde dan heel enthousiast.

Het duurde een tijd voordat Jip zijn eerste gebaar terug maakte. Achteraf weten we dat hij al eerder gebaarde, maar dat wij ze niet herkenden. Jip was 10 maanden oud, lag op de commode en kreeg een schone luier, toen hij opeens boek gebaarde. Hij keek naar zijn handjes, maakte heel netjes het gebaar en keek toen vragend naar mij. Ik kon mijn ogen niet geloven! Ik was even stil van verbazing, en zei toen enthousiast: “Ja, zullen we een boek gaan lezen?” Ik nam Jip mee naar de woonkamer. Daar maakte hij nog een keer het gebaar voor boek en wees vervolgens naar de boekenkast. Zielsgelukkig was hij toen we inderdaad gingen lezen.

Een week of twee later maakte Jip zijn tweede gebaar: meer. Hij gebruikte dat voor van alles – eten, drinken, in bad gaan, spelletjes die hij leuk vond. Het duurde een paar weken voordat Jip nog meer gebaren ging maken. En toen ging het hard. Hij maakte meer en meer gebaren, wij introduceerden er steeds meer en Jip leerde er gretig nieuwe gebaren bij. En hij werd dolgelukkig van elk gebaar dat wij van hem begrepen. Wij konden een kijkje nemen in zijn hoofd. Bromvliegen waren vogels, de rookmelder aan het plafond was een lamp, en de rookmelder aan de muur een klok.

Inmiddels is Jip 15 maanden en gebruikt 50 gebaren. Hij kan zeggen dat hij wil eten of drinken, dat hij een boterham met kaas wil, water of melk. Hij kan zeggen dat hij wil schommelen, in de zandbak spelen, naar buiten wil. Hij kan zeggen dat hij een vliegtuig hoort, of een hond, of een vogel. Hij zegt zelfs als hij wil slapen! Jip reageert met gebaren op dingen die wij tegen elkaar zeggen en waarvan we niet wisten dat hij ze al begrijpt. En hij combineert gebaren tot zinnen. Laatst zei hij: “Daar tussen de bloemen ligt een hond te slapen.

De meest voorkomende – logische, maar onterechte – zorg van ouders is dat kinderen door gebarentaal later gaan praten, omdat er minder behoefte is om met woorden te communiceren. Integendeel. Onderzoek wijst uit dat kinderen die gebaren aangeboden hebben gekregen, juist eerder zinnen maken en een grotere woordenschat hebben dan hun niet-gebarende leeftijdsgenoten. Dat komt omdat kinderen door babygebaren al veel eerder actief bezig zijn met taal, betekenissen en zinnen maken. Als ze drie zijn, hebben gebarende kinderen zelfs dezelfde taalvaardigheden als een gemiddelde vierjarige.

Wij gebruiken babygebaren niet voor de betere taalontwikkeling – hoewel dat mooi meegenomen is – maar vooral voor het geluk dat Jip eruit haalt en voor het gemak en de rust in ons dagelijks leven. We hebben letterlijk nog nooit een driftbui meegemaakt. Jengelen en ontevreden geluiden zijn zeldzaam, omdat Jip gewoon met zijn handen duidelijk kan maken wat hij wil.

We hopen dat meer mensen geïnspireerd raken en babygebaren gaan gebruiken. Het is heel bijzonder!

7 thoughts on “Babygebaren

  1. Prachtig stukje Jasmijn. Als je het goed vindt, ga ik even naar je verwijzen. Ik heb een heleboel moeders bij mijn lezers zitten, zij zullen dit ook interessant vinden….

  2. Pingback: Samen slapen | Kungslilja

  3. Pingback: De mooiste gebaren | Kungslilja

  4. Pingback: Workshop babygebaren | Kungslilja

  5. Pingback: Babygebaren 2.0 | Kungslilja

  6. Hoi, onze docher (nu 13 maanden) maakt nu ook al een heleboek babygebaren zoals ‘ik, eten, slapen, klok, dansen, schommel, paard, hond, poes, tandenpoetsen’. Vandaag maakt ze zelfs 2x een zinnetje namelijk ‘ik slapen’ en ‘ paardje eten’…..nou zo maf en knap!! Babygebaren zijn zooooo leuk!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s