Slangenjacht

Op een zonnige vrijdagmiddag besloot ik heel spontaan om met Jip het bos in te gaan. Een kilometer van ons huis is een vennetje met een paar bankjes, waar we vaak naartoe gaan. Jip in de draagdoek – hij is nu eindelijk meer maanden dan kilo’s – rugzak met thee en lekkers, en daar gingen we. De geur van het bos was indrukwekkend. Jip zat te neuriën en genoot minstens net zo hard als zijn moeder. Nog maar net bij het vennetje aangekomen, kwam De Technicus achter ons aangerend. Die is dol op naar buiten gaan, en zou later nog wel wat werken. We hebben een heerlijke middag gehad met z’n drieën.

We hebben eerst de omgeving verkend.

Vervolgens zijn we jagende slangen gaan bekijken. Deze ringslang vangt een vis.

Waarna hij zijn prooi ging liggen verteren.

Daarna was het tijd voor een flinke portie waterpret.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En toen op de rug weer naar huis.

Advertenties

Tweedehands kleding

Drie redenen waarom wij tweedehands kinderkleding kopen:

  1. Goed voor de portemonnee
    Een romper of T-shirt van een degelijk merk kost nieuw al snel 200 kronen (20 euro). Tweedehands kun je hetzelfde merk voor 10-30 kronen krijgen. Jassen, windstopper fleeces en overalls zijn meestal voor een derde van de nieuwprijs te koop.
  2. Goed voor het milieu
    De meeste kleren – vooral voor kleine kinderen – verslijten nauwelijks. Fijn als ze nog een keer gebruikt kunnen worden.
  3. Geen onaangename verrassingen na het wassen
    Je weet precies wat je krijgt. Bij nieuwe kleding is het altijd maar afwachten of de kleuren mooi blijven, de print heel, de fleece niet gaat pillen, de stof niet scheef trekt…

Laatst had Jip nieuwe sokken nodig, die ik tweedehands niet kon vinden. Stiekem om mezelf lachend vroeg ik aan vrienden waar zij kinderkleding kochten. Ik wist het echt niet!

Kosläpp

Koeien zijn over het algemeen vrij saaie beesten om te zien, met uitzondering van 1 keer per jaar – als ze hun warme winterstal uit mogen, de wei in. Dat gebeurt op onze breedtegraad begin mei, gisteren. We waren getipt voor deze happening door vrienden die net buiten de stad wonen. Jip is dol op koeien, het was mooi weer, dus wij lieten de auto-die-we-niet-hebben staan en maakten een heerlijke fietstocht.

We zien zelden zoveel Zweden bij elkaar, behalve met Midzomer en Valborg, en de boeren hadden van alles uit de kast getrokken. Er waren allerlei tenten met biologische hamburgers, ijs, koffie en andere snacks. De kinderen mochten pony rijden en lammetjes aaien. Er was muziek en er waren een heleboel kraampjes van handwerkers uit de buurt. Wij liepen even rond en zochten vervolgens een mooie plek uit op een steen, om alles goed te kunnen zien.

Aangezien er rond 12 uur nog zoveel mensen binnenstroomden, moesten die arme koeien nog een kwartier wachten. Toen mochten ze eindelijk de stal uit. Jip zat vol aandacht bij De Technicus op de nek. De meeste beesten maakten enorm gekke sprongen, erg leuk om te zien. Waarom hebben we het eigenlijk over bokkensprongen en niet over koeiensprongen? Sommige koeien werden helemaal wild en begonnen met elkaar te vechten.

Na afloop zijn we met onze vrienden meegegaan voor fika, een essentieel onderdeel van de Zweedse samenleving. Fika is koffie (ik ken geen Zweed die geen koffie drinkt) met iets erbij. Soms is dat knäckebröd of een andere vorm van brood met iets hartigs, maar (vooral bij feestelijkheden) meestal gebak – chokladbollar, kladkaka en kanelbullar zijn typisch Zweedse baksels. We hebben een heerlijke middag gehad in de voorjaarszon. De koeienkleurplaat vandaag maakte dit weekend nog educatief verantwoord ook. ;-)

Titel: Kosläpp betekent zoiets als “koe-loslating

Honger!

Onze zoon (13 maanden) heeft honger. Reuzehonger. De hele dag door. Arm kind; hij kan niet slapen, zoveel honger heeft hij. En dat terwijl hij de hele dag consumeert. Boek na boek na boek. “Nog een boek,” gebaart hij. “Meer!” Hij kan er geen genoeg van krijgen. Hij is dol op boeken. Zijn eerste gebaar was ‘boek’. Een favoriet uitstapje is naar de bibliotheek gaan. Hij zit regelmatig een half uur(!!) in een hoekje te ‘lezen’. Bladert boekjes van voor naar achter naar voor door. Giechelt en wijst dingen aan.

Enkele momenten uit een dag honger lijden…

Als Jip ‘s ochtends veel te vroeg wakker wordt, staat hij rechtop in zijn bed, hevig te gebaren. “Ik wil lezen!” We geven hem een boek. Dikkie Dik – een favoriet. Met een grote glimlach gaat hij in zijn ledikant zitten en leest. Wij slapen nog een half uur verder.

Ik wil het kereltje meenemen voor een wandeling. Maar hij zit te lezen in de box en wil niet in de wagen. Hij schudt driftig z’n hoofd. Pas als hij ziet dat er 3 boekjes in de wagen liggen, werkt hij mee.

Op de open voorschool speelt hij eerst een poos met het toeters-en-bellen-speelgoed. Vervolgens kruipt hij naar de boekenkast. Daar zijn geen andere kinderen; die spelen allemaal met de duplo en de trein en de blokken. Jip pakt de hele kast uit en kiest een leuk boek – Knacka på. Onverstoord zit hij te lezen terwijl de andere kinderen om hem heen rennen.

De Technicus en Jip zitten samen in de box. De Technicus doet z’n uiterste best om allerlei mooie bouwsels te maken van de duplo. Jip is niet onder de indruk. Hij wijst naar de kast en gebaart “boek.” De Technicus probeert hem af te leiden, wat alleen maar resulteert in driftiger gebaren: “Meer, MEER, ik wil nog een boek lezen!” Een minuut later zit hij op schoot en krijgt Nijntje in de speeltuin voorgelezen.

Het is bedtijd. Jip gaat in bad, pyjama aan, tanden poetsen. En dan het leukste van het hele ritueel: een boek! Slaap lekker, meneer Beer lees ik vanavond voor. Daarna leg ik hem in bed. Maar hij wil niet liggen. “Boek,” gebaart hij. “Ik wil nog meer lezen.” Wat een enthousiasme. Als hij beseft dat hij geen boek meer krijgt, begint hij zachtjes te huilen. Oh lieverd, morgen mag je weer lezen! Gelukkig duurt het huilen niet lang en even later ligt hij tevreden te dromen. Ons Boekiemonster.

U begrijpt, wij hebben een probleem. Een groot probleem. Want hoe transporteren we genoeg Nederlandse kinderboeken naar Zweden om zijn honger te stillen? Daar hebben we op z’n minst een grote vrachtwagen voor nodig. Of twee. Goed, om te beginnen zullen we de bagagelimieten van de KLM eens oprekken.