Broccolisalade

En de tweede lijstwaardige uitprobeermaaltijd

Broccolisalade (voor 6 personen):

  • 1 kg broccoli
  • 200-250 g spek of feta
  • 500 g kleine tomaatjes
  • 1 ui
  • 100-150 g zongedroogde tomaten

Snijd de broccoli in stukjes en bak totdat het nog stevig is. Laat de broccoli afkoelen. Bak het spek en laat afkoelen, of snijd de feta. Snijd de tomaatjes door midden. Snijd de ui in stukjes of ringen. Meng alles in een grote schaal. Breng op smaak met olijfolie, peper en zout.

Broccolisalade

Opmerkingen:

  • Ik gebruik de stronken van de broccoli ook. Die snijd ik in wat kleinere stukken en gooi ze als eerste in de pan.
  • Dit was de versie met spek. Ik vind het met feta het lekkerste.

In en uit het hoofd

De Technicus wandelt met Jip en Pluk door het bos. Ze hebben allerlei ‘spannende’ zijpaadjes genomen. Op een gegeven moment komen ze weer op het grote pad. De Technicus is benieuwd of Jip het herkent.

T: Jip, weet je waar we nu zijn?
Jip: Nee, dat zit niet meer in mijn hoofd.
Hij denkt even na en zegt dan: Dat hebben de bacteriën opgegeten!
De Technicus ontkent dat.
Jip: Dan zit het in iemand anders z’n hoofd!

Kinderlogica – ik blijf genieten en me verbazen.

Uitprobeer-maaltijd

Ik houd van koken. Maar ik houd er niet van om elke dag lange tijd in de keuken te staan. De Technicus ook niet. Daarom houden we een lijst bij met onze favoriete snel-en-makkelijk maaltijden en die roteren we. Mijn ambitie is om elke week een nieuw recept te proberen – dat lukt lang niet altijd. Soms valt de maaltijd in de smaak en komt die op de lijst. Zoals deze week èn afgelopen week.

Gisteren aten we courgette-spaghetti met spinazie-champignonsaus. De ingrediënten (genoeg voor 1 maaltijd voor ons vieren plus een lunch voor 1 persoon):

  • 2 courgettes
  • 500 g champignons
  • 1 grote ui
  • 200 g spek
  • 250 g verse spinazie

Ik sneed de courgettes in plakken met de kaasschaaf en de plakken sneed ik in repen tot een soort tagliatelle. Een paar minuten bakken in de olijfolie met een beetje zout. In een braadpan bakte ik spek, ui en champignons en deed op het laatst de spinazie erbij. Op smaak brengen met peper en zout en knoflook.

De courgette-spaghetti was bijzonder makkelijk om te maken en erg lekker. Het was leuk om weer eens ‘pasta’ te eten en de kinderen genoten van het slurpen van de spaghetti. De volgende keer doe ik er minstens twee keer zoveel spinazie door.

De andere lijst-waardige maaltijd – een broccolisalade – komt binnenkort, als ik een foto heb kunnen maken.

Groei

Vanmorgen ging ik met Jip naar het consultatiebureau voor de 4-jaar-controle. Ik had Jip al een beetje voorbereid: meten en wegen, invullen op de grafiek (want dat vindt hij interessant). En dan ga ik nog even met Hanna praten, vertelde ik Jip. Daar aangekomen bleek het een veel uitgebreidere controle te zijn dan ik dacht. Kraaltjes rijgen en tekenen (fijne motoriek), over een lijn lopen (grove motoriek), spraakontwikkeling, meten en wegen, en zelfs een oogtest.

Een jaar geleden was Jip na de eerste vraag de ruimte uitgerend en niet meer teruggekomen. Vandaag deed hij het bijna allemaal. Hij leerde Hanna wat Nederlands ;-), hielp haar met het ‘repareren’ van de ketting en speelde zelfs twee keer ‘piraat’ tijdens de oogtest. De groei die ik hierdoor zag, was nog duidelijker dan zijn 111 centimeter. Op weg naar huis wilde Jip op mijn rug. Thuis hing hij vermoeid op de bank, mepte z’n zusje van zich af en moest huilen om het minste. Hij was doodop.

Het gaat zó goed met Jip, dat we soms vergeten hoeveel moeite bepaalde dingen hem kosten. Gelukkig helpt hij ons af en toe herinneren.

Jip 4 jaar!

Lieve Jip, wat ben je gegroeid het afgelopen jaar! Je kroop uit je schulp en bent van het leven gaan genieten. Je bent heerlijk duidelijk in wat je wel en niet wilt en neemt sterk je plek in. Je bent een lieve, zorgzame knuffelkont. Je bent nieuwsgierig en gehaast om nog groter te worden.

M’n kleine ventje, alweer 4 jaar. En dat betekent dat ik alweer 4 jaar moeder ben. Ongelooflijk. Lieve Jip, ik ben dol op jou!

Jip 4 jaar

Ruimte

Mis je dan niets? vraagt mijn collega me verbaasd. Ik heb haar net verteld over onze nog-maar-net-begonnen reis in het minimalisme. Ze vindt het fascinerend en kan het zich moeilijk voorstellen. Ik denk aan hoe het voor mij begon met een gevoel van benauwdheid. In ons relatief kleine huis had ik behoefte aan meer ruimte. Letterlijk. Toevallig kwam ik online een actie tegen: D’ruitdaging en in een impuls gaf ik me op. De hele maand oktober gingen er spullen de deur uit. Ik leerde op een andere manier tegen bezittingen aankijken en kon verrassend makkelijk afstand doen van allerlei zaken. Het voelde heerlijk. En hoewel ik nog lang niet het hele huis doorgespit had, was aan het eind van de maand m’n gehoopte doel bereikt: meer ruimte in ons huis.

Wat ik niet had verwacht, was dat het minimalisme langzaamaan m’n hele leven binnen zou sluipen. De vragen die ik had leren stellen bij materiële zaken – voegt dit waarde toe aan mijn leven? Is dit belangrijk voor mij? – begon ik automatisch ook bij immateriële zaken te stellen. Digitale nieuwsbrieven. Websites die ik uit gewoonte las. Activiteiten. Personen. Gewoontes. Er ging van alles de deur uit. En er kwam ruimte – een ander soort ruimte. Een genieten-van-het-moment soort ruimte. Een kalmte-omdat-mijn-leven-eenvoudiger-is. Een heerlijke soort rust.

Dat is wat minimalisme voor mij betekent, maar wat ik (nog) niet goed uit kan leggen. Of ik dus iets mis? Ik glimlach. Nee. Ik heb meer geld, meer tijd, meer ruimte en meer rust. Wat zou ik moeten missen?