Escher

Jip heeft van de Lego een constructie gebouwd waar water doorheen stroomt. Kijk, het water stroomt omhoog, dit is van Escher! Dat kan alleen op tekeningen, maar nooit in het echt. Kan dat ook in het echt?

Ruilen?

Jip en Pluk hebben steeds vaker samen gesprekken en discussies. Ik luister graag stiekem mee. Laatst ving ik een gesprek op dat ging over twee stukken speelgoed.

Jip: Pluk, wil je met mij ruilen?
Pluk: Nee, dat wil ik niet.
Jip: Waaróm wil je dat niet?
Pluk: Want dan ben ik vier jaar.

Het zal je maar gebeuren, zomaar twee jaar van je leven kwijt zijn…

Basketballen!

Ruim 7 jaar geleden ben ik gestopt met basketballen. Afgelopen dinsdag ben ik weer begonnen. Ik was benieuwd hoe m’n lijf het vond, 7 jaar en 2 kinderen verder. Het was heerlijk! Alle bewegingen zaten er nog in, alsof ik nooit iets anders gedaan heb. Nou ja, zo voelde het; goed wel mogelijk zag het er voor de omgeving iets minder elegant uit.

Nu is het afzien. Ik kan niet meer fatsoenlijk lopen. Al m’n spieren protesteren. Nou ja, niet àl m’n spieren. De afgelopen jaren heb ik bijna elke dag meer dan 15 kilometer gefietst, en die spieren zijn getraind. Fietsen lukt snel en zonder een centje pijn. Behalve bij het op- en afstappen dan.

En nu ben ik op zoek naar nieuwe basketbalschoenen. Die ik heb, zijn 10 jaar oud en waarschijnlijk niet goed voor m’n knieën. Ik ben hier in de stad bij 3 enorme sportwinkels geweest, en ze hadden – bij elkaar – welgeteld één paar basketbalschoenen. Herenmodel. Aan de andere kant van de stad hebben ze wel twee of drie modellen. Tja. Ik ga binnenkort in Nederland wel naar de Perrysport of zoiets.

Analyseren

Jip analyseert de wereld. Hij onderzoekt en vraagt. Hij wil weten hoe dingen in elkaar zitten en waarvan ze gemaakt zijn. Hij vraagt naar het waarom en legt verbanden. Twee voorbeelden.

Jip is gefascineerd geraakt door de ruimte en alles wat daarmee te maken heeft. Laatst beredeneerde hij dat als het hier dag is, het aan de andere kant van de aarde nacht moet zijn. Een week later was hij blij verrast toen hij ontdekte dat we in Zweden dezelfde ruimte zien als in Nederland. En vanmorgen tijdens het ontbijt:
Jip: Papa, dit huis is van onderen een beetje rond.
De Technicus: O, hoezo?
Jip: Jaha, want de aarde is rond.

Ook heeft Jip al heel lang een sterke interesse voor de natuur. Vanmiddag tijdens de lunch:
Jip: Papa, mensen hebben een harde binnenkant en insecten een harde buitenkant. (Dit heeft hij ooit een keer opgestoken.) Waarom is dat zo?
De Technicus: Dat weet ik niet. Er zijn heel veel verschillende soorten dieren.
Jip: Andersom kan niet. Als mensen een harde buitenkant hadden en insecten een zachte, en als ze ons dan zouden prikken, dan zou hun snaveltje breken.

Tja, dat zou toch wat zijn…

Vliegen

De eerste keer dat ik een vliegreis maakte, was ik ergens in de twintig. Voor onze kinderen is dat anders; zij reizen met het vliegtuig sinds ze een baby waren. Bij het afgelopen vertrek naar Nederland, was het duidelijk dat Pluk al precies wist wat er ging gebeuren:

Dan gaan we eerst omhoog landen.

Verschillen

Onze Pluk heeft een paar kiezen die grijs zijn en daar willen we naar laten kijken. Vandaag is de afspraak bij de tandarts. De Technicus zit met de kinderen aan het ontbijt en vertelt over de afspraak en het waarom.

Jip: Dat is normaal.
De Technicus: Maar jouw kiezen zijn wel wit.
Jip: Iedereen is anders.
T.: Waar heb je dat geleerd?
Jip: Nou gewoon, iedereen is anders. Ik ben anders, jij bent anders, mama is anders en Pluk is anders. Bijvoorbeeld, ik vind iets lekker, maar Pluk niet. En andere mensen vinden andere dingen weer lekker.

De schat.